Elif
@1eliiff
86 okur puanı
Kasım 2017 tarihinde katıldı
Puan vermedi·348 syf.·
5 günde okudu
·2023 4. kitabı
Bir kere yenilen, öyle çok korkuyor ki yeni mağlubiyetlerden, o saatten sonra hep yenik kalıyor.
Oysa yer bir kere ayaklar altından kayınca, insan bunu unutmayı beceremiyor. Beden unutsa bile, ruh ipteki çamaşır gibi sallanmaya devam ediyor.
Ah, hayat küslükler için o kadar kısa ki...
Ne garip, insan daima, yani kocamış bir ihtiyar bile olsa, çocukluğunda gizli. Hatta belki çocukluğun tek bir anında. Bir kokuda, dokunuşta, sözde, tebessümde yahut gözyaşında. Çocukluk dediğimiz şey, kendi sırrında kırılmış bir ayna gibi, baktıkça batıyor insana.