Şu dünyayı adamakıllı görmeden, dünyanın ne olduğunu adamakıllı anlamadan buradan gidecek olduktan sonra ne diye buraya geldik sanki? Yaşadığımızın farkına varmayacak olduktan sonra ne diye yaşıyoruz?
Ne olur uyanmayayım, rüyam bitmesin de biraz daha çocuk kalayım, dünya üzerindeki çığlıkları biraz daha duymayayım. Çocukluğun salıncağında uçayım gökyüzüne doğru. Düşünmeyeyim yılların geçerken bana sormadığını...
O sabah ezan sesi gelmedi camimizden
Korktum bütün insanlar, bütün insanlık adına.
*
Cahit Zarifoğlu
*
Rahmetle ve özlemle anıyorum “benim üniversitem” Cahit Ağabey'i.
(Yusuf Kaplan)