Davranışların aşırıya kaçtığı anlarda insanın şiddetle gerilen doğası öyle trajik bir ifadeye bürünür ki bunu genellikle ne bir söz ne bir yıldırım düşmesine benzer bir güçle aktarabilir.
“Size şunu hipotez olarak sunuyorum; Sevgi alma ve sevgi verme yeteneğinden yoksun olan zeka, zihinsel ve ahlaki çöküşe , nevroza ve muhtemelen psikoza bile yol açar. “
“Nasıl oluyor da kolsuz bacaksız doğan insanlardan faydalanmayı akıllarından bile geçirmeyen dürüst ve duyarlı kişiler, düşük bir zeka düzeyiyle doğanları istismar etmekte bir mahsur görmezler? “