tümayka
@1kitapbindunya
227 okur puanı
Eylül 2019 tarihinde katıldı
Reklam
Düşünüyordum da, şu hayat dediğimiz şeyin ne hoş ödülleri vardı; şuna buna hınç duymak , kin beslemek ne kadar yersizdi ve dostluklar kurabilmek ve kafa dengi kişilerle birlikte olabilmek ne kadar gıpta edilecek bir durumdu...
Bekleyiş nedir?..Hayatta her beklediğimiz şey gerçekleşir mi ? Tabi ki hepsi gerçekleşmez. Hatalarımız ve tercihlerimiz hayatımızı anlamlandıran şeylerdir. Bazen hayat bize bir fırsat sunar. Onu göremeyip kaçırmak tüm hayatımızı etkiler.
Peki bütün umudumuzu bağladığımız, gerçekleşmesini umduğunuz tek bir şeyi bekliyorsak ?
...
Uzun zamandır hakkında bir şeyler yazmak istediğim bir kitaba rastlamamıştım . Genelde vaktimi ve paramı ayırdığım kitapları seçerek alıp okumaya çalışıyorum. Ama çok azı içimde kabarıp dökmeme sebep oluyor. Çünkü kendime rastlıyorum böyle kitaplarda . Bu kitap kendi hatalarımın farkına vardırdı.Kendime dışarıdan baktım .
Çoktur hepimizin olmayacak şeyleri beklemişliğimiz .Herhangi bir olaya , bir kişiye ,ufacık bir ümide saplanıp bütün ömrü bir bekleyiş uğruna çürütümüşlüğümüz.
Ne için ?
Olmayacağını bildiği bir şeyi neden ısrarla ,bekler insanoğlu ?
Kitabı bitirdiğimden beri bunu düşünüyorum.Drogo da gerçekleşmeyecek bir şey uğruna yıllarını geçirdi. Başka seçenekleri de vardı. Hayatı bambaşka olabilirdi. Beklemeyi seçti...
Sanırım soruların tek cevabı *kendi tercihimiz* olmalı. Cesaret edip yazgıyı değiştirmekte, onu beklemekte bizim irademiz.
Bu yıl bana çok şey öğretti . Her ne kadar kötü olsa da minnettarım beni iyi yönde uyandırıp değiştirdiği için .Ve bu kitapta tam zamanında karşıma çıktı . Hayatın bizi nereye ve nasıl sürükleyeceğini bilemeyiz.
Pişman olacağımız tercihler yapmama temennisiyle...
Kitabın en değerli alıntısı ilan ediyorum1000Kitap
Yavaş yavaş güveni azalıyordu. İnsanın, tek başına olduğu ve hiç kimseyle konuşamadığı zaman bir şeye inanması çok zordur. İşte tam da o dönemde , Drogo, insanların her zaman birbirlerinden uzakta olduklarını farketti, birisi acı çektiğinde ,acısı sadece kendisine ait oluyor, hiç kimse o acıyı birazcık olsun dindiremiyordu; bir insan acı çektiğinde ,duydukları sevgi ne denli büyük olursa olsun, diğerlerinin bu yüzden acı çekmediklerini ve yaşamdaki yalnızlığı işte bu durumun oluşturduğunu fark etti.
