Hami
@1kitapinceleme
Yıldız Teknik Üniversitesi
Puan vermedi·
Beğendi
1984'e göre daha tutarlı öngörüler sürmüş ve bu konuda yanılmamış kitap. günümüz medeniyeti bu kadar iyi bir şekilde tasvir edilemezdi.
Cesur Yeni Dünya, 1984 gibi siyasi baskının toplumu ezdiği bir kurgunun aksine toplumuna "sahte" mutluluk yaşatan bir yapıya sahip. İşte okuyanları şaşırtan ve ütopya algısı veren de bu: sistemdeki karakterlerin mutlu olması. Ancak bu mutluluk, sistemin karakterlerini doğuştan şekillendirmesine ve birkaç saatte bir kullandıkları uyuşturucu madde Soma’ya bağlıdır.
Romanda robotik bir kast sistemi vardır: insanlar doğmadan önce alfa, beta, gama, delta ya da epsilon olarak programlanıp öyle var edilirler. Alfalar uzun boylu, zeki ve çekici iken deltalar kısa boylu, iş yapmaya programlı ve aptal yaratıklardır. Bir delta en fazla beş yaşında bir çocuğun zekasına sahip olacaktır. Bu sebeple alt sınıfı oluşturan delta ve epsilonlar mutludur.
En genel anlamda Huxley, "insan" kavramını öldürmüş ve yerine insan şeklinde "robot" koyarak ütopya görünümlü bir distopya oluşturmuştur. Huxley'in verdiği mesaj şu aslında: insanların kendi benlikleriyle bir ütopya kurması mümkün değildir, istikrar ve düzen isteniyorsa kişilikleri öldürülmeli ve uyuşturucuya bağımlı hale getirilmelidir." kitapta sanat, aile, duygular, kitaplar, düşünce özgürlüğü ya da bilim yoktur. Bunlar sistemin aleyhine işleyen şeylerdir çünkü bir robot yukarıdaki kavramlara ihtiyaç duymaz.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Grigory S. Petrov'un Finlandiya’nın kuruluşunu ve bataklıklar ülkesinden nasıl beyaz zambaklar ülkesine dönüştüğünü anlattığı değişik bir kitap.
Halk gücüyle kalkınmaya çok güzel bir örnektir. Kısa sürede pek çok dile çevrilerek dünyanın her tarafına yayılmıştır.
Okudukça gözünüzün önüne Türkiye’nin Atatürk ile yeniden dirilişini getiren, yapılan her devrimin ne amaçla yapıldığını çok sade ve güzel bir dille anlatan, bir toplumun küllerinden doğmasını anlatıyor.
Finlandiya’nın nasıl gelişebildiğini ve bugün ki muasır medeniyetler seviyesine ulaştığını anlatan kült eserlerden biridir. Kültüre ve eğitime verilen önemin gelişmişliğe olumlu katkılarının Finlandiya üzerinden kendimize pay çıkarmak açısından tüm politikacılar zorunlu olarak okutulması sonucunda bizim de o seviyenin kıyılarına ulaşabileceğimizi düşünmekle kalmıyor medeniyetlerin beşiği olan Anadolu’nun yıllardır konu olan neden gelişmiyoruza cevap olabilecek bir eserdir.
Bir çiftlikte yaşayan hayvanların kendilerini sömüren insanlara başkaldırıp yönetimi ele geçirmesiyle olaylar gelişir. Kitapta Sovyetleri bir çiftliğe benzeten, Sovyet devrimini ve sonrasını metaforik/alegorik bir tarzla anlatan kitapta o soğuk savaş dönemini tekrardan yaşıyorsunuz.
Kitap yayınlanmadan önce birçok yayınevi tarafından reddedilmiştir, hatta reddeden bir yayınevinin başında T.S. Eliot vardı. Yalnız kitapları yayınevleri tarafından reddedildiğinde Orwell ünlü bir yazardı. Kitabın yayınevleri tarafından reddedilmesinin sebepleri arasında Orwell’ın sosyalist olması ve siyasi olaylara fiili destek vermesinden kaynaklandığını söyleyebiliriz.
En önemli kısım;
Basacak yayınevi bulamayan “Hayvan Çiftliği” ne oldu da bu kadar popüler bir eser oldu?
Cevap; Cia tarafından desteklenen bir yayınevi tarafından çıkarılan kitap bir anda reklamlarla, filmlerle muazzam bir üne kavuştu. O dönemlerde solcu aydınlar dünyada büyük bir etki yaratırken Amerika’nın buna karşı kullandığı yazarlardan bir tanesi elbet Orwell’dan başkası değildi.
Kitap her ne kadar siyaset edebiyatına kurban edilse de içerik itibariyle güce, yönetime ve insan doğasına ilişkin yazılmış en önemli edebi eserlerden bir tanesidir.
Günümüz insanlarını esir alan zamanı kullanma ya da kullanamama halini çok güzel anlatmış kitap. Sadece zaman değil mesleğinin hakkını vermek, sadece para için değil mutlu olmak ve mutlu etmek için o mesleği yapmak gerektiği, ancak bu şekilde iç huzuruna ulaşılacağı fikrini işlemiştir.
Kitapta zamandan tasarruf etmeye çalışırken bizim için anlamı ve kıymeti olan şeylerden vazgeçtiğimizi ve bunun bizi sevimsiz, sıkıcı, hayal gücünden yoksun ve tekdüze bireyler haline getirdiği anlatılıyor. Çocukken bir karton kutuyla okyanusta eşsiz keşiflere yelken açabilirken büyüdüğümüzde zamanı boşa harcamayayım, zamandan tasarruf edeyim derken; hayatı hayat yapan esas güzellikleri kaçırmamamız gerektiğini anlatan bir kitap.
Momo başlığını görünce direk aklımıza bir çizgi filmin müziği geliyor.
Akıllı tavşan momooooo
hemen bulur kayıplarııııı. :)))
Kitabı okuyanlar siz de Albert Camus’un vebayı nazi işgali sırasında yaşadığı hapis deneyimini anlatmak için metafor olarak kullandığını düşünüyor musunuz?
Covid-19 salgınında çok satanlar listesinde uzun bir süre kalan bu eserde Cezayir'in Oran kentinde aniden ortaya çıkan veba salgını ve Oran halkının salgına yönelik gösterdiği direnci anlatıyor. Fakat romanın yazıldığı tarihte Cezayir'de ne bir veba salgını ne de başka herhangi bir salgın vardı, Camus’un kullandığı bu veba metaforu aslında tam da 1941'de Avrupa'da (özellikle Fransa) adeta veba gibi yayılan nazi işgalini konu almıştır.
Salgın sırasındaki insanların umutsuzluğu, doktorların çaresizliği, siyasilerin ne yaptıklarını bilmemesiyle günümüzü hatırlatan Albert Camus imzalı bu kitabı okumayı ihmal etmeyin.
