Afife’nin kim olduğunu anlatırken büsbütün batağa saplanacağım. Bu kez de “Afife’nin ne işi varmış kadın başına sahnede?” diye soracak.
“Boş ver Afife Jale’yi,” dedim, “beni bir müfettiş gibi düşün. Tiyatrolarda oynanan oyunları kontrol ediyorum diyelim.”
“Erkek müfettiş bulamamışlar mı?”
“Jüride erkekler de var elbette ama illa kadın gözü de lazım. Kadınlar bu toplumun yarısını oluşturuyorlar ya, o yüzden kadınların da görüşlerini, fikirlerini sormak gerekiyor.”
“Kadınların zaten görevi var. Onlar çocuklarını yetiştirsinler.”
“Hayatı tanımazlarsa, dünyada olup biteni bilmezlerse çocuklarını nasıl yetiştirecekler? Çocuk yetiştirmek sadece çocuğun karnını doyurmakla olmuyor, ruhunu da besleyeceksin ki çocuğun adam olsun!”
“Sokakta gezmenin bir faydası var mı ruhun beslenmesine?” diye sordu bu kez.
“Hem de ne nasıl var,” dedim, “sokakları bilmenin, hayat tecrübesi edinmenin bize de, size de faydaları var. Bak şu anda…”