1kitappokur
@1kitappokurkisi
Bütün sevdiklerim beni karanlıkta unuttu.
322 okur puanı
Temmuz 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Sosa 'mmmmm iyiki okuduk
Émile Zola ~ Meyhane
Bu kitap… hayatın en acı, en gerçek yüzünü bir kadının hikâyesiyle anlatıyor. Zola, kaleminin keskinliğiyle insanın içini kazıyor adeta. Kirli sokakların, yoksulluğun, çaresizliğin ortasında bile insan kalbinin nasıl çırpındığını öyle bir anlatıyor ki... okurken hem sarsılıyorsun hem de düşünüyorsun.
Gervaise’in hikâyesi yalnızca bir kadının düşüşü değil; toplumun, yoksulluğun ve umudun da hikâyesi aslında. Zola, hiçbir şeyi süslemeden, olduğu gibi yazıyor. Ama o kadar incelikli bir dille yapıyor ki bunu, her cümlesi insanın içine işliyor.
Ben bu kitabı sevdim çünkü Zola, hayatı tüm çıplaklığıyla gösterirken bile insan ruhunun kırılgan yanını unutmuyor. Gerçek, hüzünlü ama bir o kadar da etkileyici.
Reklam
İlk sayfalardan itibaren kitap beni içine çekti. Hatta 500. sayfaya kadar nasıl aktığını anlamadım; merak, heyecan ve o atmosfer öyle güzel ilerledi ki elimden bırakamadım. Ama sonrasında tempo biraz ağırlaştı, sayfalar daha yavaş ilerledi sanki. Yine de bütün o yoğunluk, anlatılan dünyanın ağırlığı beni kendine bağladı. Çünkü hikâye sadece okunup geçilecek bir şey değil; insanın içinde yankı bulan, ara ara zorlayan ama sonunda kucaklayan bir yolculuktu. Herkes sever mi , okur mu bilmiyorum tavsiye eder miyim onu da bilmiyorum
Sosa
Verda Rnçbr
Meral birlikte bir son daha yaptık
Sosa
Verda Rnçbr
Meral birlikte bir son daha yaptık
Kitabı elime ilk aldığımda kapağındaki o gizemli hava hemen dikkatimi çekti. İçinde yine Dan Brown’un sırlarla dolu dünyasına adım atacağımı biliyordum. Okumaya başladığımda, bazı bölümler oldu ki kalbim hızlandı, kafamda soru işaretleri çoğaldı; merakın verdiği heyecanla sayfaları çevirdim. O boşluklar, cevapsız kalan noktalar bana daha çok “acaba sonra ne olacak?” dedirtti.
Ama bir yandan da şunu hissettim; evet, bu kitap güzeldi ama diğer kitaplarında yaşadığım o sarsıcı, sürükleyici heyecanı burada aynı yoğunlukta bulamadım. Yine de Robert Langdon’un peşinden koşmak, sırların kapısını aralamak ve o gizemli atmosferde kaybolmak bana keyif verdi. Son sayfayı kapattığımda aklımda hem tatlı bir merak kaldı, hem de “işte bu, tam bir Dan Brown klasiği” dedim.
Verda Rnçbr ile harika bir okuma oldu
Bütün mutlu aileler birbirine benzer, her mutsuz ailenin mutsuzluğu kendine özgüdür.
Alıntı ile başlıyorum. Nasıl da güzel özetlemiş aslında. Bir insanı eğer seviyorsanız olduğu gibi sevin diyor. Anna da tam bu durumda işte .Anna 'yı hayatına aldığı ilk gün aslında hangi konumda olduğunu bilen bir adamdı Vronskiy ama ne hikmetse günler , aylar ilerledikçe Anna ,onun gözünde olmasını istediği gibi birisi olmadı ve o da bundan kaynaklı uzaklaştı . İşte olmasını istediğiniz gibi değil en başta nasıl tanıdıysanız öyle kabul ederek sevin.
Sevgisizlik , ilgisizlik , değersizmiş gibi hissettirmek bir insanı nereden , nereye götürür. Yaşamını nasıl etkiler. Yanlış seçimler , yanlış kararlar , aşk dediğimiz şeyin bir an da insanın hayatını mahvettiğine şahit oluyoruz. Toplumun bakış açısı sadece bir kadın üzerine yoğunlaşması , o kadının psikolojik olarak çökmesine sebebiyet verebiliyor. Anna'nın hayatı da tam olarak böyle oluyor. Aşk diye adım attığı bir ilişki , adım adım , yavaş yavaş çöküşüne şahit oluyor. Bir tarafta evladı ile sınanma , diğer tarafta aşk diye baktığı ilişki , öteki tarafta toplumun dışlama bakışları. Peki ama neden hep kadınlar ?
Kitap Anna üzerine yazılmış gibi gözükse de Levin karakterimizin de ön planda olduğunu görebiliyoruz. Çiftçilik üzerine baya bir bilgi ediniyoruz. Kiti ile ilişkilerinin nasıl başladığını nasıl devam ettiğini , ağabeyinin hastalığının üzerlerinde bıraktığı etkiyi aynı zaman da diğer erkek kardeşin yazdığı kitabı ile gündem de kalması .
Devrim öncesi Rusya'nın toplumunu bize kitapta sunan yazar , aslında alt taraftan bize çok şey anlatıyor . Siyaseti , bürokrasiyi , köylü ve haklarını , çiftçi ve işçiyi , yüksek sosyetesiyle , o zaman ki dönemin kısa bir paronamasını sunmuş oluyor bize.
Akıp giden bir kitap . Asla yormuyor ve keyif veriyor. Semerkant 'dan Alamut'a ışınlanma gibi bir şey oldu.
Şeytan , Hasan Sabbah'ı görse tevbe edip secde ederdi kesin. Bu kadar şeytanlık , bu kadar kötülük, bu kadar kurnazlık , bu kadar kin , sanırım şeytan izledikleri ile bana gerek kalmadı demiştir.
Reklam