Kübra Kayır
@1laviiniaa
"O her şeyin mutlaka bir iz bırakacağına inanıyordu, izsiz şey olamazdı; kuşların bile bir izi vardı gökyüzünde, sözcüklerin dişte, bakışların yüzde."
Dilinde zikir elinde tespih. Tespihinin imamesi Şems. Bense, dudağımda Şems kokulu dualar: "Ya Rab! Duvağıma Şemsi düşür."
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
'' Kendi bahçesinde dal olamayanın biri,
Girmiş bahçeme ağaçlık taslayor."
"Sen de gördüğümü görecekler diye ödüm kopuyor..."
"O böyle döner, Güldiyar da mor mor titreşen perdenin dibinde sessizce yatarken, dışarıdaki karanlık yavaş yavaş soğudu yine, camlar, çerçeveler soğudu, duvarlar soğudu, otlar soğudu, boşmuş gibi görünen doluluklar, doluymuş gibi görünen boşluklar soğudu, bayır soğudu, kurumuş derenin çamurları, taşları soğudu ve gece çatıların, avluların, ağaçların ve irili ufaklı cümle mahlukatın üzerine basa basa yürüdü...."
"Ben kötülük edenle kötülüğe maruz kalana aynı yüz ifadesiyle bakamam, her ikisine de gülümseyemem diyorum size. Bunu yaparsam o zaman da kendi yüzüme bakamam diyorum. Hepsi bu kadar, başka bir şey dediğim yok. Sizin mideniz kaldırıyorsa, kötülük edene de kötülüğe maruz kalana da aynı şekilde gülümsemeye devam edebilirsiniz, işin o yanı beni ilgilendirmiyor. "