Buse
@1lilos
34 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Okurken kitabı sevmekle sevmemek arasında gidip geldiğim, bazen sinirlenip bir kenara atıp birkaç hafta sonra tekrar elime aldığım okuması zor bir kitap oldu benim için. Hala beni sinirlendiren şeyin tam olarak ne olduğunu anlayamasam da kitapta geçen birkaç cümleyi ve bazı noktalarda yaptığı tespitleri kabullenemedim sanırım.
Kitabın yazarını bilmeseydim kesinlikle bir kadın olduğunu düşünürdüm. Kurulan cümleler, yapılan analizler o kadar başarılı ki. Bir erkeğin kadınlara dair böylesine nokta atışı tespitler yapmasına şaşıp kalırsınız. Özellikle kitabın son kısımlarında Nermin’in kendi küçüklüğüyle ilgili detayları, olayları, hisleri içtenlikle anlatması beni tam olarak kitabın içine aldı diyebilirim. Kurduğu cümlelerle, anlatım tarzıyla Nermin’in küçüklüğüne gittim. Böylesine ketum bir kadından kendi hayat hikayesini bu kadar detaylı anlatmasını beklemiyordum. Beni şaşırtan diğer bir nokta da bu oldu.
Küse barışa okuduğum bir kitap olsa da sonunda sevdiğim kitaplar arasındaki yerini aldı.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Çok etkileyiciydi. Mearsault adındaki baş karakter duygularını tamamen göz ardı eden bir o kadar umursamaz ve bu özellikleri yüzünden toplum tarafından ötekileştirilen biri. Bazı yerlerde "Yok artık bu kadar da duygusuz olunmaz." deseniz de aslında bakılırsa toplumdaki herkes gibi davranmadığı, yani sürüden farklı davrandığı için yargılanıyor ve başına kötü olaylar geliyor. Insanın kendi benliğindeki görmek istemediği ruh hali çok rahatsız edici ve bu yüzden de çok başarılı bir şekilde aktarılmış.
Turgenyev ile bu kitapla birlikte tanıştım ve yazarın dilini çok sevdim. Kitapta verilen detaylar çok yerindeydi ne eksik ne fazla. Kuşak çatışması ve dönemin bireyselciliği çok güzel bir şekilde aktarılmış. Kitap o kadar iyi kurgulanmış ki karakterleri yaşıyorsunuz. Özellikle nihilist olan, şu an karşınızda sohbet etseniz sizi çileden çıkaracak olan (bazı noktalarda gerçekten bu karaktere öyle sinirlendim ki, zaten bu da kitabın ne kadar iyi kurgulandığının bir kanıtı) Bazarov unutamayacağım bir karakter oldu.
Öncelikle kitabın ismine bakarak yanılmayın diye söylüyorum. Kitap herhangi bir şeyi kafanıza takmamanız gerektiğini anlatmıyor. Veya size bu işin formülünü (tabi böyle bir şey varsa) vermiyor. Hayatınızda olan şeyleri hangi anlamda ve ne kadar fazla kafanıza takacağınızdan bahsediyor.
Açıkçası kitaba bayıldığımı söyleyemem. Ilk başlarda fena gitmese de okumaya devam ettikçe biraz bayıyor. Yazar kendini övmekten geçememiş ve sürekli negatiflikten beslenmiş. Negatif duyguları inkar etmenizin daha uzun ömürlü negatif duygulara neden olacağını anlatmış sürekli. Kimse polyannacılık oynansın demiyor tabi ama bu da biraz fazla olmuş.
