İnsanlara olduklarından başka gözlerle bakmakta ısrar edişime içerliyordum. Yirmi dört yaşına geldiğim halde hala çocukluğumun saflığından kurtulamamıştım.
İnsanlar niye bu kadar yabancılaşmışlardı birbirlerine? Niye hiç kimse derdini anlamıyordu bu kızın? Niye hiç kimse bir şey sormuyordu ona? Sosyal gerçekçi filmlerde anlatılan yabancılaşma herhalde buydu.
Varsın eğlensinler, varsın gülsünler. Onlar alt tarafı yozlaşmış burjuvalar. Onlar sevgi nedir bilmezler. Onlar için her şey parayla ölçülür. Dünyayı çıkarlarıyla yönetirler.