saadet
@1saadet
soyu tükenmiş ağaç
okumak tutkum, yazmak ihtiyacım
Sürgündeki Hiçlik
Aynı gezegende yaşamak bazen garip geliyor bana, çoğu insanla
Ne sema bana ait ne de bu bastığım zemin
Onlar daha farklı bir toprağa basıyor, farklı bir hava soluyor sanki
Dünyadaki tüm toprak korkunç bir zelzeleyle ayaklarımın altından kayıyor gibi
Tutunamadım ne zemine ne zamana,
Bi’ çare, yükseldim göğe, tüm dünyayı dolaştım
Gün geldi, bulutlarla savaştım
Belki bulurum diye evimi, köşe bucak aradım
Nihayetinde koca dünyada ait olduğum tek yer bulamadım
Ülkesinde hiç bulunmamış bir sürgün gibi, ortalıkta amansızca dolaştım
En sonunda insanların arasına karıştım
Kalabalığın içindeki yorgun bir silüetten başkası değilim artık
Bir yabancının düşündeki silik karakterim
Gölgem bile benden çok uzaklarda, ulaşamıyorum
Ruhumsa avaz avaz bağırıyor, sesi çatallaştı
Duyuramıyorum kendimi hiçbir canlıya
Ben sürgün edilmiş bir hiçim, adımı bile hatırlayamıyorum.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Derinlerde BoğulmakŞiir
çare aradıkça kayboluyorum ışık zerresinin bulunmadığı gölgeli deryalarda
içimdeki umut, geride tek iz bırakmadan terk etti beni
bu döngüden çıkamayacağım, biliyorum
usandım her seferinde en başta bulmaktan kendimi
bu başlangıç her defasında daha karanlık, daha derin
sanki kıyıya yüzüyor, yüzüyor ve yüzüyorum
ulaşmama ramak kalmışken bir ağırlık çöküyor ruhuma
yavaş yavaş, tekrardan dibe batıyorum
bunca zamanlık çabama rağmen
bir soluk alamadım henüz karadan
ciğerlerime karanlık sular dolmuş, arınamıyorum
bunca emek, bunca gayret tek bir soluk için
çünkü ne olursa olsun insanım ben
nefes almak en tabii ihtiyacım
kıyıya yüzerken mutlu olmam mı gerekir bu kısır döngüde, tıpkı sisifos gibi
ben yalnızca bitap düşmüş bir faniyim
nefes alabilmek uğruna en karanlık sularda çırpınıyorum
Puan vermedi·309 syf.·
2024 104. kitabı
