sanki giysileri değiştirmek
itiyordu beni başka bir yaşama,
işte buradayım, hiç bilemiyorum
neden birini tanıyamıyorum
neden biri beni tanımıyor,
sanki herkes ölmüş de burada
bir ben yasıyormuşum bunca unutuş arasında hâlâ canlı kalmış bir kuş,
ya da, tersiymis de, şehir gözlüyormuş beni anlayıp tek ölünün ben olduğunu
Okumak beni çektiğim bu inzivada avutuyor; hem aylaklığın ağırlığından hem de sohbetleriyle canımı sıkan misafirlerden kurtarıyor. Eğer çekilen acı, altından kalkılamayacak kadar ağır değilse okumak acının açtığı yaraları da iyileştiriyor. Tatsız düşüncelerden kurtulmak için tek yapmam gereken kitaplara başvurmak.