Ayfer Tunç bana “gelirken bi küçük yoğurt al” dese bile, gözlerim dolabilir.
En basit şeyleri, dümdüz ama duygulu anlatıyor.
Ahenk apartmanını yaşadım okurken.
Kitaba kadın hikayesi demek biraz haksızlık olur.
Karakterlin derinine inerken arada hikayeyi ıskalamış gibi hissettim.
Şehnaz’ın acınası, hastalıklı aşkı, İstanbul’un bildiğimiz caddeleri, sokakları, hayatta kalmak için kendine bir geçmiş yazan kadınlar…
Ayfer Tunç, sen iyi ki varsın.