Birtakım kötüler, henüz kötülük yapacak zemin bulamadıkları için iyi sanılırlar. Ve bir takım kötülerin kötülük yapabilmeleri için en azından bir şahsiyete sahip olması gerekir. Bu yüzden, şahsiyetsiz kişileri görünce iyi insanlar sanırız. Şimdi bu durumda iyi miyim, kötü mü?
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kafamda binlerce soru işaretiyle bitirdim kitabı. Bir yazar olarak böyle bir kurgunun ne güçlüklerle yazılmış olabileceği geçti aklımdan. Bir ara (başlarda) neden tehlikeli oyunlar ki adı diye düşündüğüm oldu. Daha sonra çok sonra anladım. İnsanın iç hesaplaşmaları, çatışmaları aslında en tehlikeli oyundu. Ben bu romanda Oğuz Atayla benzerliklerimizi buldum ki bence her insanın bu eserde kendinden birşeyler bulması olası. Bir yandan da romanda üzerinde durulan yoğun yalnızlık temasından kaynaklı olabileceğini düşündüm. Belki de bu yüzden bu kadar benzeriz. Yalnızlıklarımız benzer...
Sonra durdum dedim ki keşke Dejavu'yu yazmadan önce okusaydım seni. Bana çok şey kattı. Ve birde şey düşündüm. "Yaşadığı çağın adamı değil Oğuz Atay bu çağın insanı. "
* Dili hafif ağır. Bilmediğim kelimeler vardı fakat çok rahatsız etmiyor okurken.
#oguzatay #inceleme