Sude
@1sudee9
Ayrıntılarda ilerleme yoksa esasta aramak boşuna zahmettir.
Sayfa 30
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Çaresizliğin amansız olduğu yerdeyim şimdi ilk defa sevmenin tarif edilmez korkuları içindeydim.Uykusuz gecenin yorgun sabahlarında seni düşünerek korkularla yeni sana doğru koşuyorum.Hep aynı soru düşüncemde:Ya seversem? O zaman neler olabileceğini düşünmek korkutuyor beni. İlk defa yenileceğimi anlıyorum. Karşımda kendinden emin gözlerin,dudakların,ellerin bunu söylüyor bana. Seni tanımadan geçen bütün yıllara lanet ediyorum. Önceleri hiç bilmediğim adını şimdi binlerce defa tekrarlıyor dudaklarım. Gün oluyor bir tablo seyredercesine mutlu heyecanlarla doluyorum karşında. Gün oluyor bir eski Yunan heykelinin ölümsüzlük güzelliği ile büyülüyorsun beni.Gözlerin gözlerime takılınca güçsüzlüğüm aklıma geliyor beni sevmediğin, sevmeyeceğin aklıma geliyor O zamanlar öylesine yıkılıyorum ki,bilemezsin! İnsan nasıl gökyüzüne baktığı zaman bu sonsuz evren içinde küçük ve çaresiz bir yaratık olduğunu anlarsa; güzelliğin de bana aynı şeyleri düşündürüyor. Gün oluyor mavilerde,gün oluyor kırmızılarla, gün oluyor karalarda yaşıyorum seninle. Dudaklarından çıkan her kelime,suya bir taş atılmışcasına büyüyor içimde. Nereye gitsem kulaklarımda o yarı karanlık,çocuksu sesin...
Kurtulmamı isteyen bir tek kişi yok geçtiğim yollarda. Herkes bana düşman şimdi.
Oysa, ben onları istemiyorum. Ben alıp başımı gitmek istiyorum bu büyük şehirden.
Tesadüf seni önüme çıkarmasaydı , gene aynı şekilde, fakat her şeyden habersiz, yaşayıp gidecektim. Sen bana , dünyada başka türlü bir hayatında mevcut olduğunu, benim de bir ruhum bulunduğunu öğrettin.
