When in Rome Serisinin ikinci kitabı Aşkın Pratiği'de bitti. Aslında bitireli baya zaman oldu ama yorum yazmaya fırsat bulamamıştım şimdi yorumla geldim.
İlk kitaptan tanıdığımız Noah'ın kız kardeşi Annie ile Amelia'nın koruması Will'in aşkını anlatıyor. Arkadaşlık ve aile ilişkilerine değinen bir kurgunun yanı sıra tam bir küçük kasaba hikayesi.
When in Rome Serisi 4 kitaptan oluşuyor. Her kitap bir kardeşin hikayesini anlatıyor. Karakter serisi olması bir yana kurgusal bütünlük açısından sıralı okunmasını tavsiye ederim.
Ah bu arada yorumlarda biraz değişiklik yapıp, kitabın künyesini paylaşıp sonrasında yorum ve devamında alıntılar yaparak tek başlık yapacağım hepsine
Kitabın ana hatlarını yazdıktan sonra yorumuma geçiyorum. İlk kitabı çok severek okumuş biri olarak Aşkın Pratiği'ni de aynı şekilde severek okuyacağımı düşünmüştüm. Ama ortalama buldum kitabı. Ben mi çok yanlış zamanda okudum kitapta mı sorun vardı bilemiyorum. Belki de ben çok beklentimi yükselttim emin değilim.
Detaylı yorum için:illekitap.blogspot.com/2026/05/sarah-a...
Epeydir bu kadar güzel bir fantastik okumamıştım o yüzden çok ama çok mutluyum resmem dilim tutuldu. Öncelikle konusuyla beni mestetti. Her okurun hayalidir sevdiği kitapların içine ışınlanmak ve gerçekten başına tam da bu gelen bir okuru okumak düşündüğümden de etkileyiciydi. Ana karakterimiz Maggie üzerinde tek bir parça eşya olmadan acımazsız bir şehir olan Kair Toren’de hayatta kalmaya çalışıyor. Hayatta kalmayı başardığı gibi koca bir imparatorluğu da kurtarıyor. Maggie o kadar zeki bir karakterdi ki onu okumak inanılmaz zevk verdi bana. Hikayeyi, olacakları, karakterleri ve onların düşünüş tarzını bilmesi evet çok önemli bir güç onun için ama aynı zamanda o kadar dikkatli ve detaylı planlar yaptı ki aklımı yitiriyordum nerdeyse. Hiçbir zaman hislerine kapılmadı korktuğu endişe duyduğu anlarda bile hep mantığıyla hareket etti. Kendisi de bir okur olduğu için bazı karakterlere biaslı davranması hoşuma gitti çünkü büyük ihitmalle ben onun yerinde olsam bende öyle davranırdım. Hikayenin bazı kısımlı biraz kafa karıştırıcıydı çünkü ana karakterimiz bir plan yaparken bize her şeyi anlatmıyor okuyucu olarak biz de diğer karakterlerle beraber öğreniyorız neler olacağını. Her ne kadar her şeyi bilmemek biraz rahatsız edici olsa da kendi tahminlerimi yaparken çok eğlendim. Ve kitabın ortasında giren o plottwist yemin ederim geleceğini düşünmüştüm ama ana erkek karakterimiz -Everard- beni bile kandırdı (halimden memnumum yanlış anlaşılmasın). Uzunca bir süre korkarak okudum kitabı her şey o kadar tadında ilerliyordu ki sonunda her şey sarpa sarıp saçma bir şekilde biterse kafayı yerdim, şaka yapmıyorum. Kitap daha çok fantastik ve politika ağrılıklıydı eğer kafanıza asiller, evler ve tarih hakkında tonlarca bilgi atılmasından hoşlanmıyorsanız biraz sıkılabilirsiniz. Ben
Reklam
Engeller Yolun Ta Kendisidir, Ryan Holiday tarafından yazılmış, Stoacı felsefeden ilham alan kişisel gelişim ve düşünce kitabıdır. Kitabın temel fikri şudur: İnsanların karşısına çıkan engeller, aslında ilerlemenin önündeki duvarlar değil; gelişim, güçlenme ve başarı için kullanılan araçlardır.
Holiday, özellikle Roma İmparatoru Marcus Aurelius gibi Stoacı düşünürlerin görüşlerinden yararlanır ve üç temel yaklaşımı anlatır:
1. Algı (Perception):
Olaylara bakış açımız, yaşadığımız zorlukların etkisini belirler. Sorunları felaket gibi görmek yerine, öğrenme fırsatı olarak değerlendirmek gerekir.
2. Eylem (Action):
Engeller karşısında durmak yerine küçük ama kararlı adımlarla ilerlemek gerekir. Sürekli hareket ve disiplin başarı getirir.
3. İrade (Will):
Kontrol edemediğimiz durumlarda dayanıklılık göstermek, sabırlı olmak ve zihinsel gücü korumak önemlidir.
Kitap; iş hayatı, spor, siyaset ve tarihten örneklerle, insanların krizleri avantaja nasıl çevirdiğini anlatır. Ana mesajı kısaca:
“Karşına çıkan engel, seni durduran şey değil; seni ileri taşıyan şey olabilir.”
Kitabı okurken Asimov'a bu kadar geç başlamanın pişmanlığını yaşadım. Her şeyden Will Smith'in başrolde olduğu ve aynı adı taşıyan "Ben Robot" filmi ile kitabın hiç alakası olmadığını söylemeliyim. Film kötü mü? Kesinlikle hayır hatta benim en sevdiğim bilim kurgu filmlerinden biri ama kitap ve filmin uzaktan yakından alakası yok. Kitap,tek bir hikâyeden ziyâde Robo psikolog olan Susan Calvin'in büyük ölçüde anılarını anlattığı robotlarla ilgili hikâyelerden oluşuyor. Her hikâye farklı özelliklere sahip olan bir robotu anlatıyor ama bu hikâyelerde robotlar ve özellikleri değişsse de üç temel kanuna istisnasız her robot uymak zorunda:
1. Robotlar insanlara zarar veremez ya da eylemsiz kalarak insanlara zarar gelmesine göz yumamaz.
2. Robotlar birinci yasa ile çelişmediği sürece insanlar tarafından verilen emirlere uymak zorundadır.
3. Bir robot, birinci veya ikinci yasa ile çelişmediği sürece kendi varlığını korumak zorundadır.
Kitaptaki her öykü bu üç kanun çerçevesinde şekilleniyor. Asimov bu hikâyeleri 1950'li yıllarda yazmış ve daha robot teknolojisinin yeni yeni emeklediği bu zamanda yazarın yaratıcılığı ve günümüzde tartışılan konulara hikâyelerde değinmesi okurken ben iyi en çok etkileyen yer oldu. Bence bilim kurgu eserlerinin güzel yanı her birinin geleceğe yönelik öngörü ve tahmin yürütmeleri
Şöyle aralarda hazine gibi kitaplar keşfedince keyfime diyecek olmuyor! (Sera! Teşekkürlerim sana, kuzum!) Bütün kitaba da, ana karakterlere de yan karakterlere de bayıldım. Canımı sıkan tek şey ana karakter kızımızın düştüğü duruma tepkisini yeterince göstermemesiydi.
Kızımız evden işe işten eve, sıradan hayatını yaşayan alelade bir genç kadın. Çocukken bir gün gelmiş, canı çok sıkkınken annesi ona iki kitaplık, fantastik bir seri hediye etmiş. Maggie de oturmuş, 5 saatte okuyup bitirmiş. O günden sonra fantastik kitaplara hayran olmuş. Başka türlerde denemiş ama aynı keyfi vermemişler. Ama bu seri onun gözdesi olup çıkmış, öyle ki her detayını ezberleyecek kadar çok fazla baştan okumuş. Büyülü yaratıklar, fantastik güçleri olan lordlar, onurlu şövalyeler, düşman topluluklar, büyücüler, intikam, katliam, vahşet, dehşet, hüzün ve tabii taht kavgası.
Ve gün geliyor, Maggie yine sıradan hayatının sıradan bir gününü bitirmek üzere yatağına yatıp uykuya dalıyor. Fakat gözünü tam da gözde kitap serisinin evreninde açıyor, üstelik anadan üryan. 3 günü aç biilaç, bir yerlerden bulduğu kirli battaniyeyle örtünmeye çalışarak, açıkta geçirdikten sonra bakıyor ki buradan çıkış yok; acı çekiyor, açlık çekiyor, vücudu çizilince kanıyor. Her şey alabildiğine gerçek. O da okuduğu ve ezbere bildiği tüm bilgiyi kendi çıkarına kullanmaya karar veriyor. Yakın zaman sonra yaşanacak bir katliam da var. Diyor ki ben bu bilgilerle bu katliamı durdurur, buradaki masumların hayatını kurtarırım! Madem çıkamıyorum bu evrenden, e o zaman bir işe yarayayım...
Kitapta klişe var mı? Belki biraz ucundan. Ama Maggie kitabın evrenini yaşarken bir yandan da kim kimdir, nerede ne var, kim nereden gelmiş, ne yapacak vs okurla paylaşıyor. Bu sayede siz de hem Maggie gibi yaşıyor hem de kitaptaki evrene
İyilik yapmak, iyidir...1000Kitap
İki lösemili çocuk Jordan ve Rio. Rio; hayat dolu, eğlenceli ve şakacı bir kızdır. Jordan ise çekingen, utangaç ve kendini ifade edemeyen biridir. Bu iki çocuk kemoterapi görürken hastanede tanışıp arkadaş olurlar. Bir gün aralarında insanlara iyilik yapmak için sözleşirler. Bir yıl sonra da aynı gün buluşup insanlara iyilik yapma konusunda neler yaptıklarını konuşmaya söz verirler. Bu şekilde olayın hikayesi başlar. Jordan verdiği söz üzerine küçük küçük etrafındaki insanlara yardım etmeye başlar. Annesinin verdiği ve kendisinin içmek istemediği çorbayı parkta yaşayan birkaç kimsesize götürmeye başlar. Ancak bu kimsesizlerin daha fazla olduğunu öğrenir. O kimsesizlerin kaldığı yerin başkalarına ait bir yer olması, annesinin kendisine olan korumacı tutumu, okul arkadaşlarından Will'in sürekli kendini bir şekilde zorbalaması gibi durumlar olayları geliştirir. Jordan'ın bunlarla baş etmesinde en büyük etken ablası Abby ve rio'ya verdiği sözdür. Detaylara fazla girmeden kitabı değerlendirmek gerekirse kitap gerçekten yazarın kendi deyimiyle "çorba dayanışması bir çorbadan daha fazlası"dır.
Yazar Jordan'ın 'hastane blogu' ve 'hastane dışında yaşamı' şeklinde oluşan bölümlerden kitabı vücuda getirmiştir. Kitap akıcı olmakla birlikte içerdiği mesajlarla da herkesimden insana hitap edebilmektedir. Kitabın üzerinde 13 yaş üstü olduğu belirtilmiş olup kahramanlar 11-13 yaşları arasındadır. Tabii ki bu kadar güzel mesajlar içermesine rağmen (iyilik yapmak, iyiliğin bulaşıcı olduğunu göstermek, yaşamla mücadele etmek, başka insanların da -ne kadar bizi ilgilendirmese de- bir hayat hikayelerinin olduğunu ve onların da insan olduğunu vurgulamak, verdiğin sözde durmak, hakkını savunmak, mücadele ederek haklarına kavuşabileceğini göstermek vb.) eleştirilebilecek noktaları da vardır.
Reklam
Reklam