"Her savaşın sonunda herkesin unuttuğu bir şey vardır; çocuklar ve mayın tarlaları..."
🎬: Kaplumbağalar da Uçar (2004)
📽: Bahman Ghobadi
“ beyin yakan / gerçeklik büken / varoluş tokadı atan “filmler
film önerisi değil,
zihinsel deney öneriyorum .
çünkü bu filmlerin çoğu bittiğinde hikâye sona ermiyor.
asıl film, ekran karardıktan sonra kafanın içinde devam ediyor.
`dark city` (1998) karanlık şehir
bir adam cinayet suçlamasıyla uyanır ama asıl problem bu değildir.
şehir her gece değişmektedir.
insanların anıları değişmektedir.
ve kimse bunun farkında değildir.
matrix'ten önce gelen, matrix'in ilham kaynaklarından biri sayılan kült bilimkurgu.
“eğer bütün anıların sahteyse sen kimsin?” sorusunu sorar.
appraf.com/title/movie/-jd25
`open your eyes` (abre los ojos)(1997) aç gözünü
yakışıklı, zengin ve başarılı bir adamın hayatı bir kazadan sonra parçalanır.
Reklam
Said-i Nursi Eserlerinde Kürt Halk Kültüründen Birkaç Örnek) Aydin ÜNEŞİ, M. Zahir ERTEKİN
Çend Nimûne ji Çanda Gelêrî ya Kurdî di Berhemên Seîdê Nûrsî da
"{Kela Dimdimê: Destana Kela Dimdimê li ser rûdaneke dîrokî ya rasteqîn hatîye vegotin. Destaneke mêrxasî û welatparêzîyê ye. Kela Dimdimê dikeve başûrê rojavayê Ûrmiyeyê, bi 18 km. yan jê dûr e. Li ser zinarekî bilid ê ku navê wî Dimdim e hatîye avakirin. Ev kele berî Îslamê ava bûye. Emîrxanê Biradostî ew kela kevin ji nû ve ava kirîye. Dorpêça Kela Dimdimê di sala 1608ê de dest pê kiriye û heta dawîya sala 1609ê bi têkçûna bera Xanê Lepzêrîn ê Biradostî qedîyaye. (Kaplan, 2015: 13).
Ji vê beşa destana Kela Dimdimê diyar dibe ku Nûrsî jê îstîfade kirîye. Di destanê de bûyera behsa wê tê kirin di navbera Şah, Xan û şivanekî de dibore. Nûrsî heman meseleyê wekî ku di navbera du şivanên ehlêqelb de dibore vedibêje. Varyantên vê destanê ên din jî hene. Di varyantek din a pexşanî de weke ku ev bûyer di navbera Xan û şivanek de dibore hatiye neqilkirin. (Kızıl, 2016). **“Bir zaman ehl-i kalp iki çoban varmış. Kendileri ağaç kâsesine süt sağıp yanlarına bıraktılar. Kaval tabir ettikleri düdüklerini, o süt kâsesi üzerine uzatmışlardı. Birisi Uykum geldi, deyip yatar. Uykuda bir zaman kalır. Ötekisi yatana dikkat eder, bakar ki sinek gibi bir şey, yatanın burnundan çıkıp süt kâsesine bakıyor ve sonra kaval içine girer, öbür ucundan çıkar gider, bir geven altındaki deliğe girip kaybolur. Bir zaman sonra yine o şey döner, yine kavaldan geçer, yatanın burnuna girer; o da uyanır. Der ki: Ey arkadaş! Acib bir rüya gördüm. O da der: Allah hayır etsin, nedir? Der ki: Sütten bir deniz gördüm. Üstünde acib bir köprü uzanmış. O köprünün üstü kapalı, pencereli idi. Ben o köprüden geçtim. Bir meşelik gördüm ki başları
Bundan 22 yıl önce, tam burada tanıştım Stephen King ile. Kimse aracı olmadı, şu kitabı iyidir diye öneride bulunmadı. Yazardan, üslubundan, tarzından bahsetmedi. Ben sadece film izlemek istemiştim. 1989 Hayvan Mezarlığı filmini duymuştum, onu almak için sahildeki ufacık pazarda geziyordum. Zaten film satan/kiralayan 2 küçük dükkân vardı. İkisinde de o film yoktu. Pazarda gezerken (sanırım algıda seçicilik tam olarak bu olsa gerek 😊) bir kitapçının önünden geçtim. Şu tesadüfe bakın ki ön sıralardaki kitaplardan birisi Hayvan Mezarlığı [Gecenin Pençesi] idi. Filmi bulamadım bari kitabını alayım dedim. O sırada hayatımın değişeceğini, 22 yıl sonra bile Stephen King ile dostluğumuzun devam edeceğini, bana çok güzel bir alışkanlık kazandıracağını (kitap okumak) asla bilmiyordum. Şimdi dönüp o yazı hatırlıyorum da ne kadar keyifli geçmişti. Kendimi bildim bileli her yaz ama her yaz, mutlaka tatil yaptım. Denize girdim, güneşlendim, bisiklete bindim, arkadaşlarımla birlikte eğlendim. 22 yıl önce, tatil aktivitelerime kitap okumak da eklendi. 22 yılda yüzlerce kitap okudum. 80’den fazla Stephen King kitabı okudum ama okumaya başladığım 2004 yazını asla unutmadım. O yüzden Stephen King demek, benim için biraz da yaz tatili demek. Bugün yüzmeden önce, deniz kenarında birkaç sayfa okurken o eski yazlar geldi aklıma. 😇
King okumak eski bir dostumla görüşmek gibi. Bazen uzun süre görüşemedik, zaman zaman beni hayal kırıklığına uğrattı, zamanım veya param olmadığı için nadiren de olsa bir araya gelemedik ama 22 yıl boyunca irtibatımızı hiç koparmadık. Her zaman sadık bir dost oldu Stephen King kitapları bana. Bazen vasat kitaplardan bıktığım için sarıldım King kitaplarına, bazen de vasat insanlardan… Beni her zaman aynı güler yüzle, aynı samimiyetle, aynı sıcaklıkla karşıladı. Nice
TMK 187. maddenin iptali (22.02.2023)
Evet, sabahın köründe ders çalışıyorum
Reklam
Reklam