İlk sayfadan itibaren ateist bir düşüncenin ürünü olduğu anlaşılan bu kitap tam manasıyla hakaretler ve ağır ithamlarla dolu. Bir fikri savunmak karşıt fikirlere hakaret boyutunda olmamalı düşüncesindeyim. İncil ve Tevrat’tan bazı alıntılarla hikayeciğini haklı çıkarmaya çalışmaktan öteye geçemeyen, bunu yaparken de nefret dilini kullanan bir kitap haline gelmiş. Hz Adem ile Havva’nın cennetten kovuluşu ile başlıyor. Tahammül edebilirseniz devamında aynı ithamlar ve hakaretler eşliğinde devam ediyor. Savunduğumuz fikir başkasını rahatsız edebilir. Başkalarının düşünmediği gibi düşündüğümüzde olumsuz geri bildirimler almamız oldukça olağan bir durumdur, fakat bu kitapta yazar kendi düşüncelerini diğer düşüncelere hakaret ederek tatmin etmeye çalışmış. Okuduğum hiçbir kitabı yarım bırakmak istemediğimden bir şekilde bitmesi için çok çabaladım. Orta sayfalara kadar geldiğimde Hz İbrahim ve Hz İsmail’in (eski ahitte Hz. İshak’ın) kurban hadisesine yapılan hakaret boyutundaki ithamlardan sonra devam edemeyeceğimi anladım. Bir insan istediği fikre inanabilir ve bu fikrini özgür bir şekilde savunabilir bu en tabii hakkıdır ve bu sebepten yadırganmamalı düşüncesindeyim. Fakat savunduğu fikir karşıt fikirlere hakaret boyutunda bir nefret diliyle olmamalıdır. Bana kalırsa okunmamalı hatta çocuklardan uzak tutulmalıdır. Aynısı ateizme yapılsa ve bu fikri savunan insanlara hakaret niteliğinde ithamlarla dolu bir eser olmuş olsa aynı tepkiyi yine verirdim. ( şimdiye kadar okuduğum kitaplarda böyle bir durumla karşılaşmadım. vardır belki bilmiyorum. Ateizm karşıtı okuduğum kitapları baz alarak konuşuyorum.) Kitaplar, okuyucularına ufuk açmalı nefret aşılamamalı. Kütüphanemden uzak tuttuğum ilk kitap. Üzüldüm gerçekten.