Okurken çok emek isteyen bir kitap 2666. İnsanın üstüne resmen ağırlık çöküyor.
“Çok sevdim” diyemeyeceğim belki ama tüketti beni. Tüketirken de sarstı.
Roberto Bolaño’nun 1100 sayfalık bu dev romanı; şiddet, kötülük, kayboluş, edebiyat, savaş ve insanlığın karanlık tarafı üzerine kurulmuş beş bölümden oluşuyor.
Romanın merkezinde Meksika sınırındaki hayali Santa Teresa şehri var. Bu şehir aslında gerçek hayattaki Ciudad Juárez’e gönderme yapıyormuş. Ve burası yıllardır çözülemeyen kadın cinayetleriyle anılıyormuş. 1993’ten bu yana kentte binlerce kadın öldürülmüş ya da kaybolmuş.
2666’nın en zorlayıcı kısmı dördüncü bölüm. Yüzlerce kadın cinayeti neredeyse polis raporu soğukluğunda anlatılıyor. Okurken insanı yoruyor, bunaltıyor ve en kötüsü de duyarsızlaşmanın dehşetini hissettiriyor. Bir süre sonra o tekrar eden korkunçluğa alışıyormuş gibi hissediyorsunuz.
Roman boyunca çözülmeyen olaylar, kaybolan insanlar ve bütün bunların ortasında normal hayatlarına devam eden insanlar var. İşte en huzursuz edici tarafı da bu bence. Dünya bir yerde yanarken başka bir yerde hayat sıradan şekilde devam ediyor.
İsmi bilimkurgu romanı gibi dursa da aslında bugünün dünyasının karanlık tarafına parmak basıyor Bolano.
Okuyacak olanlara tek tavsiyem şu: Anlamaya çalışırken kendinizi tüketmeyin. Akışına bırakın. Çünkü sürekli yeni karakterler geliyor, konu değişiyor, bazı şeyler yarım kalıyor ve istediğiniz cevapları her zaman bulamıyorsunuz. “Bir şeyi kaçırıyor muyum?” paniğine kapılmaz, romanın dağınıklığını ve belirsizliğini kabul ederseniz daha rahat okursunuz.
Tabii sabrınız da varsa…
Çünkü gerçekten çabucak bitmiyor. :)
2666
Roberto Bolano’nun 2666 romanı, okuması benim için zor oldu. Özellikle metaforların bu kadar yoğun kullanıldığı bir anlatımla ilk kez karşılaştım. Yazarın rüya unsurlarını kullanarak karakterlerin iç dünyalarını, bunalımlarını ve karmaşık duygularını yansıtma biçimi oldukça fazla kullanılmış. Zaman zaman anlamakta zorlandım, hatta yer yer yoruldum; ancak buna rağmen kitap bana farklı edebi deneyim sundu.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
2666 - Roberto Bolano
Uzun süredir kitaplığımda bekleyen ancak hacminden dolayı bir türlü okumaya cesaret edemediğim bir kitaptı 2666.Belkide okumam için doğru zaman şimdiymiş bilemiyorum. Ocak ayında okuduğum iki kitabımda sürekli 2666 ‘dan bahsediliyor olmasını bir işaret gibi algılayıp hemen başladım iyi ki de başlamışım.
Kitap beş bölümden oluşuyor. Her bölüm birbiriyle bağlantılı ilerliyor. Yorumlarda bağımsız olduğunu söyleyenler olmuş ama her bölümde bir bağlantı var ve bence çok akıllıca tasarlanmış merak duygusunu canlı tutan bağlantılar.
Birinci bölüm (Eleştirmenlerle ilgili bölüm);
Dört akademisyenin Archimboldi isimli gizemli yazarı araştırmalarıyla geçiyor. Hatta yazarı bulmak için Santa Teresa’ya doğru bir yolculuğa çıkıyorlar.Tabi bu arada bu dörtlünün kendi aralarındaki ilişkilerede şahit oluyoruz. Bu bölümde akademik ve edebi tartışmalar yoğun , sıkıcı değil aksine ilgi çekici ve akıcı.
İkinici bölüm yani Amalfitano’yla ilgili bölüm;
Karısı tarafından terk edildikten sonra kızını tek başına büyüten Sante Teresa’da yaşayan bir akademisyenin hikayesini okuyoruz. Daha sorgulayıcı bir bölüm.
Üçüncü bölüm yani Fate ile ilgili bölüm;
Fate siyahi bir gazetecidir. Boks müsabakası haberi yapmak için gittiği Santa Teresa’da kadın cinayetleri işlendiğini öğreniyor ve bu konu ilgisini çekiyor. Bu kısım biraz film seyrediyor hissi verdi bana. Daha heyecanlı ve tempolu bir bölümdü.
Dördüncü bölüm suçlarla ilgili bölüm; okumakta en zorlandığım bir kadın olarak hazmedemediğim çok ağır bir bölüm. Nerdeyse her sayfada her paragrafta Meksika’da canice katledilen kadınlar ve bu kadınlara ait öyküler, kimlikler var. Bu erkek egemen dünyada sadece kadın olmanın bile ne kadar zor olduğunu anlıyoruz. Tepkisizlik, umursamazlık, adaletin olmayışı, yasaların
2666 
Roberto Bolano tarafından yazılmış upuzun bir roman. Kitaplığımda uzun süredir olmasına rağmen okumaya cesaret edemiyorum. Ancak okumaya bir başlayınca korkulacak kadar olmadığını gördüm. Yazar birbirinden bağımsız gibi görünen beş novella sunuyor kitapta bize. Okuduğum yorumlarda birbirinden bağımsız olarakta okunabileceği söyleniyor ama bence yazarın sırası ile okumak daha keyif verici, keza konular birbiri ile bağlantılı. Özellikle son bölüm beni çok tatmin etti. Asla öyle bağlanacağını düşünmemiştim. Hep aklımda yaşı itibari ile Archimboldi'nin buna nasıl bağlanacağını düşündüm ama Bolano beni şaşırtmayı başardı.
Kitabın bölümlerine gelecek olursak kısaca hepsinden bahsetmek isterim;
İlk bölüm olan eleştirmenlerle ilgili bölüm, Benno von Archimboldi isimli bir yazarı arayan Avrupalı dört akademisyenin hikâyesi anlatılır. Daha çok edebiyata dair bir bölüm gibi görünürken insan ilişkileri, ekonomik kaygı gütmeyince sorunların nasıl farklı boyutlarda olduğu bir hayatı, hatta hayatları görüyoruz. Burada sadece gazete haberi olarak Meksika'da yaşanan cinayetlerden haberimiz oluyor.
İkinci bölüm olan Amalfitano’yla ilgili bölüm, ilk bölümdeki dört akademisyenin Santa Terasa'ya seyahatleri ve profesör Amalfitano ile karşılaşmalarını ve onun hikayesini anlatıyor. Bu bölüm bana daha felsefi sorgulamalar içeriyor gibi geldi.
Üçüncü bölüm olan Fate’le ilgili bölüm, ABD’den Santa Teresa’ya bir boks maçının haberini yapmak üzere giden Oscar Fate isimli bir gazetecinin hikayesini anlatırken aynı zamanda yaşanan o cinayetlere daha yakından konuşulduğuna tanıklık ediyoruz. Artık tüm o kadın cinayetleri etrafımızda bir yerlerde oluyor.
Dördüncü bölüm olan suçlarla ilgili bölümde, 1993-1997 yıları arsında Santa Teresa'ya kabus gibi çöken kadın cinayetlerini konu alıyor. İşçiKaçtığımız Yazarlardan Zambra
Ah! Zabra insanın kahvaltı ederken böyle güzel sohbetler edebileceği çalışma arkadaşının olması ne kadar güzel -biraz kıskandım ne yalan söyleyeyim-
Editörlük eleştirmenlik ve editör yazar ilişkisine dair nefis bir kitap...
Ama beni etkileyen en güzel yanı bence Roberto Bolano'yu anmak, Onun hakkında konuşmak ve 2666'nın okunma sürecine tanık olmak... Keşke o Word sayfalarına ben de tanıklık edebilseydim sanırım Zambra'nın ki kadar unutulmaz bir anı olurdu benim için.
Ve evet onun editörüne verdiği tepkiyi ben de verirdim bence.
Senin Roberto Bolano'yu sevmen ona duyduğun edebi saygınlık ve 2666 için hissettiklerin beni mest etti ne diyebilirim ki.
Merhaba sevgili arkadaşlar,
Hayatım boyunca iki kere okuduğum nadir kitaplardan biri. Çok sevdiğim için iki kere okumadım. İlkinden bir şey anlamadım belki ikinci defa okursam, o kadar övülen bir kitabın değerini anlarım dedim. Lakin dediğimle kaldım. Denildiği gibi her çiçek her yerde açmaz. Bu kitapta bana baya ağır geldi. Umarım okuyup hakkını veren dostlarımız olur.
Kitapla kalın...