Yazar:
Roberto Bolano
Çevirmen:
Zeynep Heyzen Ateş
Tahmini Okuma Süresi:
28 sa. 6 dk.
Sayfa Sayısı:
992
Basım Tarihi:
Şubat 2012
Yayınevi:
Pegasus Yayınları
Orijinal Adı:
2666
ISBN:
9786055360634
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
2666, 2003 yılında kaybettiğimiz Şilili yazar Roberto Bolano ’nun bir nevi “hayatını adadığı “ son romanı. 5 ayrı bölümden oluşan bu roman aynı zamanda beş kitap halinde de yayınlanabilirmiş. Hatta yazar ölmeden çocukların bıraktığı vasiyette “Akıllı olun beş kitap daha iyi para kazandırır”vari bir şeyler söylüyor, ama nankör çocuklar buna aldırmayarak önümüze yabancıların “doorstopper” dediği türden bir kitle bırakıyor. Böyle olunca da yaz döneminde plajda uzanırken okuyabileceğiniz bir arkadaş değil kendileri. Zaten yatarak, uzanarak, oturarak vb. her türlü okuma eziyet biraz, o yüzden kitabın bir pdf/epub kopyasını da – benim yaptığım gibi- yanınızda bulundurmanız iyi olabilir.
Kitapla ilgili zorlayıcı diğer şeylere de sıra gelecek ama önce okumayı kolaylaştıran bir şeyden bahsedeceğim. Genel olarak olumlu bir okuma deneyimim oldu. Çevirmen Zeynep Heyzen Ateş gerçekten başarılı bir çalışmaya imza atmış. Özellikle İspanyolcada iyi çeviri bulmak zor oluyor genelde.
Temiz bir dil kullansa da yazar için aynı şekilde kolaylık sağladı diyemeyeceğim. Akıcı bir metin okurken rahatsız eden bir şeyler çıkıyor illaki. Bunları ilerde bölümler/kitaplarda daha net açıklayabilirim belki.
Öncelikle kitabın isminin nerden geldiğini söylememiş yazar, bir ipucu da yok metinde. Ama çeşitli tahminler var. Çoğunluğu 20.yüzyılın sonunda geçen romanın 2000 yılı ile Şeytanın sayısı olan 666’yı birleştirdiği ve dünyanın sonunu çağrıştıran bir yıl uydurduğu, Daha önceki eserlerinde bu sayıyı kötülükle bağlantılı olarak kullandığı ve onlara gönderme yaptığı, kitabın ana temalarından biri olan kötülüğün tarihsel sürekliliğinin sayıyla ifade edldiği vb. görüşler de var.
Evet, kitap beş ayrı/bağımsız bölümden oluşuyor. Farklı stilde yazılan bölümlerin birbirleriyle bağlantısı 2666’yı 
Lawrence Durrell ’in
Roberto Bolano ’nun bir nevi “hayatını adadığı “ son romanı. 5 ayrı bölümden oluşan bu roman aynı zamanda beş kitap halinde de yayınlanabilirmiş. Hatta yazar ölmeden çocukların bıraktığı vasiyette “Akıllı olun beş kitap daha iyi para kazandırır”vari bir şeyler söylüyor, ama nankör çocuklar buna aldırmayarak önümüze yabancıların “doorstopper” dediği türden bir kitle bırakıyor. Böyle olunca da yaz döneminde plajda uzanırken okuyabileceğiniz bir arkadaş değil kendileri. Zaten yatarak, uzanarak, oturarak vb. her türlü okuma eziyet biraz, o yüzden kitabın bir pdf/epub kopyasını da – benim yaptığım gibi- yanınızda bulundurmanız iyi olabilir.
Kitapla ilgili zorlayıcı diğer şeylere de sıra gelecek ama önce okumayı kolaylaştıran bir şeyden bahsedeceğim. Genel olarak olumlu bir okuma deneyimim oldu. Çevirmen Zeynep Heyzen Ateş gerçekten başarılı bir çalışmaya imza atmış. Özellikle İspanyolcada iyi çeviri bulmak zor oluyor genelde.
Temiz bir dil kullansa da yazar için aynı şekilde kolaylık sağladı diyemeyeceğim. Akıcı bir metin okurken rahatsız eden bir şeyler çıkıyor illaki. Bunları ilerde bölümler/kitaplarda daha net açıklayabilirim belki.
Öncelikle kitabın isminin nerden geldiğini söylememiş yazar, bir ipucu da yok metinde. Ama çeşitli tahminler var. Çoğunluğu 20.yüzyılın sonunda geçen romanın 2000 yılı ile Şeytanın sayısı olan 666’yı birleştirdiği ve dünyanın sonunu çağrıştıran bir yıl uydurduğu, Daha önceki eserlerinde bu sayıyı kötülükle bağlantılı olarak kullandığı ve onlara gönderme yaptığı, kitabın ana temalarından biri olan kötülüğün tarihsel sürekliliğinin sayıyla ifade edldiği vb. görüşler de var.
Evet, kitap beş ayrı/bağımsız bölümden oluşuyor. Farklı stilde yazılan bölümlerin birbirleriyle bağlantısı 2666’yı Lawrence Durrell ’in
Benim gözümde 2666, edebiyatın sınırlarını zorlayan, insanlığın karanlık yanlarını yalnızca bireysel değil, toplumsal ve küresel cesurca gösteren bir başyapıt. Okurken kolay değil; okunacak yüzlerce sayfa, yüzlerce karakter, acı, umutsuzluk, kan, kayıp, yabancılaşma. Ama bu “zorlayıcılık”, romana bir güç, bir ciddiyet kazandırıyor . sahte duygusallıktan uzak, gerçek bir ayna tutuyor bizi dünyaya.
2666’yı bitirdiğimde, “insanlık”tan, toplumdan, adaletsizlikten, kaderden, yazmaktan, yaşamaktan ve ölümden bir kez daha düşünmüş olarak kalkıyorsun. Ve bence bu, bir roman için belki de en değerli şey.
Sevgili 
Meltem Bige ve 
Elvan ile okuduğumuz muazzam eser 2666 yorucu bir okuma sürecinden sonra bitti bence beş ayrı kitap olsa daha kolay okunurmuş , birbiri ile bağıntılı hikayeler ve karakterler olsa da okuma kolaylığı açısından daha hoş olabilirmiş ben kolay okuma sevmem diyorsanız bir de kas yapma sevdanız varsa sizin için iyidir ona da karışamam …
Bolano boş durmamış bizi diyar diyar gezdirmiş herkese söyleyecek bir şeyler bulmuş ama derdinin den olduğunu anlamadığım bir şekilde #müslüman ve #türk lere birkaç yerde hatırı sayılar bir şekilde giydirmiş ( buna şaşırdım mı elbette hayır :) )
Ben kitabın ilk bölümündeki Tavrı tarzı çok beğendim , ilerleyen bölümlerde de of harika süper deyip daha önce okumadığıma hayıflandığım zamanlar geçirmedim değil.
Kadın cinayetleri ve katilin bulunamaması kitapta bir gizem olarak kalsa da Bolano sanki burada daha çok azmettircilerin rolünü vurgulamak istemiş . Bazı şeylerin açık açık yazılması hassas ruhları zorlayabilir .
Herhalde bıraksan sayfalarca yazabilirim kitap hakkında ama ; yazmayacağım. Siz okuyun ama ….
Yol arkadaşlarıma teşekkür ederim Elvan Meltem Bige
Mutlu haftalar olsun dostlara…
Meltem Bige ve Elvan ile okuduğumuz muazzam eser 2666 yorucu bir okuma sürecinden sonra bitti bence beş ayrı kitap olsa daha kolay okunurmuş , birbiri ile bağıntılı hikayeler ve karakterler olsa da okuma kolaylığı açısından daha hoş olabilirmiş ben kolay okuma sevmem diyorsanız bir de kas yapma sevdanız varsa sizin için iyidir ona da karışamam …
Bolano boş durmamış bizi diyar diyar gezdirmiş herkese söyleyecek bir şeyler bulmuş ama derdinin den olduğunu anlamadığım bir şekilde #müslüman ve #türk lere birkaç yerde hatırı sayılar bir şekilde giydirmiş ( buna şaşırdım mı elbette hayır :) )
Ben kitabın ilk bölümündeki Tavrı tarzı çok beğendim , ilerleyen bölümlerde de of harika süper deyip daha önce okumadığıma hayıflandığım zamanlar geçirmedim değil.
Kadın cinayetleri ve katilin bulunamaması kitapta bir gizem olarak kalsa da Bolano sanki burada daha çok azmettircilerin rolünü vurgulamak istemiş . Bazı şeylerin açık açık yazılması hassas ruhları zorlayabilir .
Herhalde bıraksan sayfalarca yazabilirim kitap hakkında ama ; yazmayacağım. Siz okuyun ama ….
Yol arkadaşlarıma teşekkür ederim Elvan Meltem Bige
Mutlu haftalar olsun dostlara…2666 Roberto Bolano
Puan vermedi·992 syf.··
Beğendi
·2022 2. kitabı
·22 günde okudu
·Okunma: 26 Aralık 2022 00:00
Latin Amerika edebiyatının büyük ve “büyülü” yazarları Borges, Allende ve özellikle hayranı olduğum Marguez’i seviyorsanız Bolano’yu okumak sizi zorlayabilir. Hele bir de Paz ve Neruda’nın büyüsünde iseniz Bolano size şok yaşatabilir.
2666’yı Türkçeye çeviren Zeynep Heyzen Ateş’e göre; “İlk görüşte aşk, Bolano-okuyucu ilişkisinde ender bir durum.” Tanımak, anlamak, emek vermek gerekiyor Bolano’yu sevmek için…
Roberto Bolano, Latin Amerika’nın hiç de “büyülü olmayan” gerçeklerini, kapitalizm ve Amerikan emperyalizmi etkisindeki yaşamları, modernizmin acımasızlığına mahkum insanları “damardan gerçekçi” kurgusuyla anlatıyor bizlere.
2666, Bolano’nun isyanı… Dünyanın tüm çirkinliklerine ve hatta bu çirkinlikte payı olan edebiyata karşı bir isyan… Sözcüklerin, gerçekliği ortaya çıkarmak yerine üstünü örtmek için kullanıldığı edebiyata karşı başkaldırı 2666…
Bu romanı, klasik polisiye türü gibi okumak, okumaya çalışmak Bolano’ya ve kendinize haksızlık olur. Neden, niçin, şimdi ne olacak, katil kim gibi sorulara cevap arayarak, sonuca ulaşmak ve boşlukları doldurmak için okunacak bir roman değil 2666.
Gizemli yazar Benno Von Archimboldi’nin izini süren dört kafadar edebiyat eleştirmeni ve diğer karakterlerin sonu olmayan, açık uçlu, iç içe geçmiş hikayelerini okurken küçük bir kasabada işlenen yüzlerce kadın cinayeti, 2.Dünya savaşı, Naziler, askerler, öldürülenler, öldürenler, yoksulluk, acımasızlık ve şiddet içerisinde kaybolmuşluk duygusunu iliklerinize kadar hissediyorsunuz. Ve dahası “yaşam”, “ölüm”, “insan olmak, olabilmek” kavramları üzerinde derin düşüncelere dalıyor ve kendinizi sorguluyorsunuz.
Naziler ve 2.Dünya Savaşı sürecine romanın kurgusu içerisinde özellikle yer veriyor Bolano… Savaş sonrası Almanya’dan kaçan nazilerin, siyasi ve ekonomik çıkarlarla Güney
Puan vermedi·992 syf.··
Beğendi
·2020 7. kitabı
·13 günde okudu
·Okunma: 14 Şubat 2020 03:04
Bu canavar 4 yıldır kitaplığımdan bana bakıyordu. Sonunda okuyup bitirdim.
Roman kendi içinde oluşan ama bir noktada kesişen beş hikayeden meydana geliyor. Hikayeler içinde başka hikayeler, çok boyutlu yerler, insanlar ve zaman kaymalarının merkezinde Santa Teresa var. İnsanlığın neler yapabileceği ve dünyamızdaki kötülüklere karşı ne yapıldığı ya da ne yapılmadığı ile ilgili yoğun bir ahlaki sorgulama içeriyor kitap.
Üçüncü (Fate’le ilgili) bölümden itibaren siyah beyaz bir David Lynch filmi havasına giriyor, karanlık, muğlak yollar, çürümüş bedenler, rüya ile gerçeğin iç içe geçtiği bölümler ve zaman kaymaları.. Zaten yönetmenin ismi de bir bölümde ufacık geçiyor. Sonra “hımmm evet yaa” oluyorsunuz.
Kitapta çok hoşuma giden altını çizdiğim bir sürü paragraf oldu. Bir bölümde Macondolu Aureliano Buendia’nın iz düşümüne rastladım (Suçlarla ilgili bölümde Maria Exposito’nun hikayesi) Ya da bana öyle geldi. Genel olarak bütün bölümleri çok beğendim, sadece dördüncü bölümde zaman zaman zorlandım. O bölümde anlatılanların gerçeği yansıttığı düşüncesi sık sık ara vermeme sebep oldu. Amalfitano’nun diyaloglarını sevdim hatta balkonumda çamaşır ipi olsa kitabımı asıp fotoğrafını çeker öyle paylaşırdım. Son bölüm bütün gizemin netleştiği, Nazi Almanyasından Drakulanın Kalesine sürüklendiğiniz sanırım en doyurucu bölümdü.
Kısacası uzun soluklu ama enfes bir okuma deneyimiydi. Favori kitaplarıma bir yenisini eklemiş oldum.
Uzun soluklu bir okuma olan 2666 ,tabiri caizse efsane bitti. Çok korktuğum bir kitaptı ama asla korktuğum gibi olmadı, ziyadesiyle akıcı bir kitaptı o yüzden siz okumayı düşünüyor iseniz hiç korkmayın.
Kitap 5 novelladan oluşuyor , bölümlerin birbiri ile bağlantısı yok, son 5. Bölümde kısmen taşlar yerine oturuyor. Dolayısı ile bazı bölümlerde ‘’ eeee bu kadar mı?’’ dediğim anlar oldu. Santa Terasa merkezli olan kitapta aslında her şey var. Savaş, uyuşturucu, rüyalar, kadın cinayetler, katiller, gazetecilik,aşk ,edebiyat, yazarlar … Şahane bir kurgu kısaca…
Dördüncü bölüm olan Suçlar bölümü kitabın en sarsıcı bölümüydü, artık yeter ne gerek vardı hepsini yazmaya diyorsunuz. Fakat tüm yaşananların gerçek olması sizi paralize etmeye yetiyor. Bolaño ile ilk tanışmamdı ama , boşuna 21. Yy en büyük romancısı demiyorlarmış.
Okuyacaklara en büyük tavsiyem , karakterleri not almaları. Çünkü hem çok karakter var hem de ,ileri ki bölümde bahsedildiğinde bu kimdi demeyin . Ben en baştan not aldığım için hiç karakter fazlalığı sorunu yaşamadım. Ayrıca bu kitapla birlikte zaten merakım olan İspanyolcaya daha da merak saldım . Orijinal dilinden okumak şahane olur
Kitap 10 yıldır bekliyordu. Açıkçası gözüm korktuğu için bir türlü okumaya başlayamamıştım. Sadece kalın olmasından dolayı değil, karmaşık da olur diye düşündüm. Oysa okumaya başlayınca gayet rahat ve akıcı olduğunu gördüm. Beş bölüm beş kitap aslında. 4. Bölümde biraz kafam karışsa da sonunda bağlantıları kurabildim. Ve yazara bir kere daha hayran kaldım. Bu dev eseri okuyun ve elinizde varsa hemen başlayın diyorum. Bolano külliyatını da tamamlamak arzusundayım. Son olarak, bölümleri ayrı ayrı da okuyabilirsiniz bir arada da derim. Ama elbette sırasına göre okumak en doğrusu. Yazarın ölmeden önce yazdığı son eseri.
6/10
2015 4. kitabı
"Eee sonra???!!!..."
Gerçekten de bazı bölümleri bu cümleyi sık sık söylettirdi. 5 kitap halinde yayınlanması fikrinin tamamen "duygusal" gerekçelere dayandığını düşünürsek bir nebze hak verebiliriz (zaten yaşasaydı büyük ihtimalle kaldığı yerden devam ederdi ve bu kitap daha da uzardı), malum, yazar öleceğini hissetmiş ve miras niteliğinde bir eser bırakıp yayıncısının ve mirasçılarının bundan uzun vadede yararlanmasını istemiş olabilir. Gelgelelim birkaç aklıselim, kitabın tek bir cilt halinde yayınlanmasının doğruluğuna kanaat getirmişler (ki iyi ki de öyle yapmışlar). Eğer ki 5 kitap halinde yayınlanmış olsaydı ve gaflete düşüp ilk kitabını okumaya başlasaydım, büyük ihtimalle devam etmediğim seriler arasında yerini alacaktı. Bunun yanı sıra, kitabın uzunluğu, tek kitap dahi olsa bazı karakterlerin akılda kalmamasına sebebiyet veriyor. Ya bir de 5 kitap olsaydı o zaman 3. kitapta karşımıza çıkan karakteri hatırlamak için 1. kitaba geri mi dönecektik? (örnek olarak söylüyorum bunu)
Öte yandan bölümleri değerlendirecek olursak, kendi adıma konuşuyorum, son bölümde bir şeylerin düğümünün çözülmesinden midir yoksa ilk bölümden kalma bir dürtüyle yazarın (romandaki yazar karakterin) hayat hikayesinin merakına kapıldığımdan mıdır bilmem, en akıcı şekilde okuduğum bölüm son bölüm oldu. Ama tüm düğümün çözüldüğünü söylemek zor. Takıldığım bir nokta da, yazarın Türklere ve Müslümanlığa dair kuyruk acısı kıvamında birkaç yerde salladığı tanımlamalar oldu. Ağır bir yargılama olabilir,diğer milletler hakkında da çeşitli yorumlar yapmış,bize de değinmiş denilip geçilebilir lakin şu Müslüman=terörist yaftası gibi klişe bir yaftaya kendini kaptırmasa iyi olurmuş.
Artılarına gelecek olursak,gerçekten de edebi bir eser. Bu yorumu yapmak yetkinliğinde olmasam dahi bu şekilde bir
Bu kitabı hep ertelemiştim, hızımı kesecek, anlaması güç metinler bekliyordum ama hiç öyle olmadı, gayet akıcı bir kitaptı.
Kitap 5 bölümden oluşuyor, her ne kadar 5 hikayenin birleştiği bir nokta olsada birbirinden bağımsız olarakta değerlendireceğimiz metinler.
Benim üzerinde durmak istediğim konu; kitapta Meksika'da geçen kadın cinayetleri ve cinayeti işleyenlerin izinde olan ülke yönetimi.
Kitapta polislerin kadınlara bakış açılarını yansıtan iğrenç fıkralar, kadınları aşağalıyan iğrenç espriler vardı ve halkın kadına bakış açısını yansıtan(polisinkilerden farklı olmayan) metinlerin olduğu bölümler. (Bu bakış açısı polislerin gevşek davranmalarına yol açacak biçimde yansıyordu cinayetleri incelemelerine ) Yani kadını aşağalamayı geleneğe çevirmiş bir kültürün hakim olduğu bir toplumda kadın cinayetlerini işleyen bir katilin aranışı.(Katİlin bulunamayaşını kitaptaki 5 bölümdende anlıyoruz)
Eğer katil bulunsaydı bile gerçek yinede ortaya çıkmış olmazdı. Gerçek ancak azmettirici bulunursa ortaya çıkabilirdi. Buda ancak kendimizi, çevremizi,toplumumuzu,geleneğimizi,kültürümüzü sorgulayarak ve yitirilmesi gerekebilecek olanı yitirmeyi göze alarak yapılabilirdi.
19. yüzyılın en iyi romanı... Türk edebiyatında Tutunamayanlar neyse dünya edebiyatında da 2666 odur. Çığır açmıştır. Roberto Bolano'yu bu kitapla tanıdım neyseki. Okumadan ölsem gözüm açık giderdim:)
Yazar Hakkında
Roberto BolanoYazar · 9 kitap
Şili'nin Santiago kentinde doğdu. Çocukluğu Los Angeles, Valparaiso, Quilpe, Viña del Mar gibi kentlerde geçti. On üç yaşında ailesiyle birlikte Meksika'ya yerleşti. Yeniyetmelik yıllarını Meksika Kent Kütüphanesi'ne kapanıp okuyarak geçirdi.
1973 yılında Salvador Allende'nin sosyalist reform sürecine katılmak için neredeyse bütün Latin Amerika'yı kat ederek Şili'ye gitti. Pinochet'nin darbesinden sonra direnişe katılmaya karar verdi, ancak kısa sürede tutuklandı. Sekiz gün tutukluluktan sonra eski okul arkadaşı bir polis yardımıyla serbest kaldı. Meksika'ya döndü ve (Vahşi Hafiyeler'deki Ulises Lima karakterine model olan) yakın arkadaşı şair Mario Santiago Papasquiaro ile "Infrarealist şiir hareketi"ni başlattı. Daha sonra Bolano, şiirden çok düzyazıda yoğunlaştı.
1977 yılında Katalunya'ya, annesinin yanına yerleşti. Edebiyat yarışmalarına katılarak yaşamını kazanmaya başlamadan önce çeşitli işlerde (yazları bağbozumu, gece bekçiliği, bulaşıkçılık, satıcılık) çalıştı. İlk romanları 40 yaşında basılmaya başladı. 90'lı yıllarda şansı döndü. Vahşi Hafiyeler romanıyla Herralde Ödülü'nü (1998) ve Latin Amerika'nın Nobel'i olarak görülen Venezüella, Romulo Gallegos Ödülü'nü (1999) kazandı. Ölümünden bir yıl sonra 2004'te, 2666 adlı romanıyla İspanyolca yazılmış en iyi romana verilen Salambo ödülüne layık görüldü. Barselona'da 2003 yılında, elli yaşında karaciğer rahatsızlığından öldü. Metis Yayınları başta Estrella distante (Uzak Yıldız, 1996) ve Putas asesinas (Katil Fahişeler, 2001) olmak üzere yazarın eserlerini yayımlamaya devam edecektir.
