“Tesadüflerin oyuncağı olacak olduktan sonra ne diye bir irademiz vardı? Kullanamadıktan sonra göğsümüzü dolduran hisler ve kafamızda kımıldayan düşünceler neye yarardı?”
“İnsanların kelimelere olan inançları gerçekten inanılmaz. Örneğin bir insana aptal de kendisini dövmesen dahi kahrolur. Veya bir kişiye zeki olduğunu söyle, kendisine ödeme yapmasan bile memnun kalır.”
“İyi bir şifacı yaralı olmalıdır. Yaralı olmayan şifacı iyileştirici olamaz” der. “Sana büyük acılar vereceğim,çünkü senin büyük sevinçler yaşamanı istiyorum.”diye ekler O.Aruoba. Zira hayata ‘aynı ‘açıdan ‘değil ‘aynı acıdan’ bakmış olanlar anlaşabilir.