Ümmü Sönmez
@2u2m
Şimdi keder var. Ben acıya imrenmem. Ama senin acına imreniyorum.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
“Öyleyse bir şey daha söyleyeyim.Gerginliğini giderir.Ben belki yaklaştım ama senin yaşadığını hiç yaşamadım.Birtakım şeyler beni daima geri çekti ya da yarı yolda durdurdu.Hayatını nasıl yaşayacağın sadece seni ilgilendirir.Fakat unutma yüreklerimiz ve bendenlerimiz bize sadece bir kez için verilmiştir.Çoğumuz ister istemez sanki yaşlanacak iki hayatımız varmış biri taslak öteki mükemmel versiyonmuş ve ikisinin arasında bir sürü versiyonlar varmış gibi yaşarız.Ama sadece bir tane vardır, sen bunu anlayamadan yüreğin yıpranır ve vücuduna gelince ona bakacak pek kimsenin kalmayacağı yaklaşmak isteyenin hiç olmadığı bir noktaya varırsın.Şimdi keder var.Ben acıya imrenmem. Ama senin acıya imreniyorum.
Bir daha bu konuda hiç konuşmayacağız belki de.Ama dilerim konuştuğumuz için bana hiçbir zaman gücenmezsin.Sen bir gün benimle konuşmak ister de kapımın açık ya da yeteri kadar açık olmadığını hissedersen ben korkunç bir baba olmuşum demektir.”
“Gençliğin verdiği ‘her şeyi göze al’ duygusu,şansını deneme arzusu,kendi gücünü kanıtlamak,kimseye ihtiyaç duymama durumu ağır basmıştı.”
“Soğuk diyorsun.Soğukluğun da kendisine özgü bir çekiciliği vardır.Dondurmayı seversin öyle değil mi?”
“Aklıma ne geldi biliyor musun abi?Bir gün zavallı annemle yaptığım bir tartışma:O bağırıyor beni dinlemeyi reddediyordu…Sonunda ona ‘beni anlamayacağını çünkü farklı kuşaklardan ‘ olduğumuzu söyledim.Çok yaralanmıştı,bense şöyle düşünmüştüm: Ne yapabilirdim ki?Gerçekler acı olabilir ama bunu bilmesinde fayda var.Ve işte şimdi sıra bizde, bizim mirasçılarımız da aynı şeyi söyleyebilirler:Siz bizim kuşağımızdan değilsiniz,bu acı gerçeği böylece bilin.”