KEŞKE OKUMAK İÇİN BİR YIL BEKLEMEMESEYMİŞİMAlıntı
Bu kitabı okuyalı aslında gerçekten bayağı bir zaman oldu. Ama dönüp profilime baktığımda, hayatımda bu kadar özel bir yeri olan, en sevdiğim serinin ikinci kısmının ilk kitabı hakkında hiçbir şey yazmadığımı fark ettim. Burası benim kitap günlüğüm gibiyse, bu başlangıcın incelemesi burada kesinlikle durmalıydı. Yazmasam eksik kalacaktı, o yüzden biraz nostalji yapıp o dönem hissettiklerimi buraya aktarmak istedim.
Ben bu kitabı 
Şimşek Hırsızı serisinden bayağı bir sonra okudum, 1 yıl falan sonra olabilir. NİYE BÖYLE Bİ MALLIK YAPTIM BİLMİYOM keşke okumak için o kadar zaman beklemeseymişimmm☆
Kitabın başında Percy’yi göremeyince, hatta adını bile duyamayınca açıkçası biraz modum düşmüştü. Büyük Kanyon'daki o fırtına ruhları (Anemoi Thuellai) saldırısıyla başlayan kaosta, Jason'ın elindeki madeni paranın birden kılıca dönüşmesini ve havayı kontrol etmesini izlerken bile aklım hala Percy'deydi. Yalan yok, ilk birkaç bölüm boyunca hep bir önyargı vardı içimde; sürekli " yosun kafa nerede?" diye söyleniyordum qwqwqwwq.
Ama 
Rick Riordan ’ın anlatımı öyle bir şey ki, insanı bir şekilde o hikayenin içine çekmeyi her zaman başarıyor. Hikaye ilerledikçe, karşımıza çıkan o yeni üçlüye (Jason, Piper ve Leo) yavaş yavaş, hiç fark etmeden çok ısındım. Bu kitapta Rick Riordan anlatım tarzını da değiştirmişti; tek bir karakterin ağzından okumak yerine, her bölümde farklı bir karakterin kafasının içine giriyorduk. Bu teknik, karakterleri çok daha yakından tanımamı ve onlarla bağ kurmamı inanılmaz kolaylaştırdı.
Karakterlerin ve o tehlikeli görevlerin bendeki yeri hala çok ayrıdır:
Jason: Çocuk hiçbir şey hatırlamadan, geçmişi silinmiş bir şekilde bir okul otobüsünde uyanıyor ama o kadar güçlü ki... Rüzgarları yönlendirmesi, yıldırım çağırması ve o meşhur altın parası (Ivlivs) ile dövüşürken
Şimşek Hırsızı serisinden bayağı bir sonra okudum, 1 yıl falan sonra olabilir. NİYE BÖYLE Bİ MALLIK YAPTIM BİLMİYOM keşke okumak için o kadar zaman beklemeseymişimmm☆
Kitabın başında Percy’yi göremeyince, hatta adını bile duyamayınca açıkçası biraz modum düşmüştü. Büyük Kanyon'daki o fırtına ruhları (Anemoi Thuellai) saldırısıyla başlayan kaosta, Jason'ın elindeki madeni paranın birden kılıca dönüşmesini ve havayı kontrol etmesini izlerken bile aklım hala Percy'deydi. Yalan yok, ilk birkaç bölüm boyunca hep bir önyargı vardı içimde; sürekli " yosun kafa nerede?" diye söyleniyordum qwqwqwwq.
Ama Rick Riordan ’ın anlatımı öyle bir şey ki, insanı bir şekilde o hikayenin içine çekmeyi her zaman başarıyor. Hikaye ilerledikçe, karşımıza çıkan o yeni üçlüye (Jason, Piper ve Leo) yavaş yavaş, hiç fark etmeden çok ısındım. Bu kitapta Rick Riordan anlatım tarzını da değiştirmişti; tek bir karakterin ağzından okumak yerine, her bölümde farklı bir karakterin kafasının içine giriyorduk. Bu teknik, karakterleri çok daha yakından tanımamı ve onlarla bağ kurmamı inanılmaz kolaylaştırdı.
Karakterlerin ve o tehlikeli görevlerin bendeki yeri hala çok ayrıdır:
Jason: Çocuk hiçbir şey hatırlamadan, geçmişi silinmiş bir şekilde bir okul otobüsünde uyanıyor ama o kadar güçlü ki... Rüzgarları yönlendirmesi, yıldırım çağırması ve o meşhur altın parası (Ivlivs) ile dövüşürken
Puan vermedi·454 syf.··
Beğendi
·2025 13. kitabı
·8 günde okudu
·Okunma: 03 Eylül 2025 18:27
Kitabımız geçmişiyle ilgili sadece tek bir kişiyi ,Annabeth'i, hatırlayan Percy Jackson'ın hiç ölmeyen gorgonlarla savaşmasıyla başlıyor. Sonrasında kendimizi yeni bir Melez Kampında yani "Jüpiter Kampı"nda buluyoruz ve hikaye bu şekilde başlıyor. Yeni kampta birçok yeni melez ve tanrıların Romalı halleriyle tanışıyoruz. Sonrasındaysa kendimizi Percy, Pluton(Hades)'in kızı Hazel ve Mars(Ares)'in oğlu Frank'le birlikte lejyonun kayıp kartalını bulmak ve Alaska'da tutsak olan Ölüm'ü kurtarmak üzere bir görevde buluyoruz.
(Hafif spoiler olabilir)
Açıkçası ben bu kitabı da beğendim. Sadece Roma'yı tanıdığımız zaman hiçbir şey anlamadım. Bir harita bir sözlük arasında gidip gelsem de sistemi açlıklayabileceğimden emin değilim. Çook karışık. Neyse bence 
Kayıp Kahraman kitap olarak daha güzeldi ama buradaki üçlü daha iyiydi. Kitap boyunca Percy'nin tek hatırası olan Annabeth'e tutunarak ona ulaşmak için çabalaması ve bir yandan da Hazel ve Frank'le gittikçe yakınlaşarak yeni bir "aile" olması çok tatlıydı bence. Bu üçlüyü daha çok sevmemin sebebi dediğim gibi bir "aile" olmaları sanırım. Kayıp Kahraman üçlüsü bunu pek hissettiremiyordu bence. Üçlü bir grup olarak değilde ikili arkadaşlıklar olarak daha iyilerdi. (Jason-Leo, Leo-Piper, Piper-Jason gibi) fakat üç kişi bir araya geldiklerinde Leo kendini fazlalık ve dışarıda kalmış gibi hissediyordu. Neyse önceden de dediğim gibi bu kitapta pek çok yeni melezle tanıştık biraz da onlardan bahsedeyim.
~Frank'le başlamak istiyorum. Öncelikle aşırı tatlı bir karakter bence. Kendinin ve neler yapabileceğinin farkında olmasa da çok güçlü, biraz utangaç ve Hazel'ı gerçekten çok seviyor. İlişkileri çok tatlı bence Jason-Piper gibi çok hızlı oldular diye de hissettirmiyor. Ayrıca Frank kendini grupta fazlalık olarak hissetse de dediğim gibi çok güçlü
Kayıp Kahraman kitap olarak daha güzeldi ama buradaki üçlü daha iyiydi. Kitap boyunca Percy'nin tek hatırası olan Annabeth'e tutunarak ona ulaşmak için çabalaması ve bir yandan da Hazel ve Frank'le gittikçe yakınlaşarak yeni bir "aile" olması çok tatlıydı bence. Bu üçlüyü daha çok sevmemin sebebi dediğim gibi bir "aile" olmaları sanırım. Kayıp Kahraman üçlüsü bunu pek hissettiremiyordu bence. Üçlü bir grup olarak değilde ikili arkadaşlıklar olarak daha iyilerdi. (Jason-Leo, Leo-Piper, Piper-Jason gibi) fakat üç kişi bir araya geldiklerinde Leo kendini fazlalık ve dışarıda kalmış gibi hissediyordu. Neyse önceden de dediğim gibi bu kitapta pek çok yeni melezle tanıştık biraz da onlardan bahsedeyim.
~Frank'le başlamak istiyorum. Öncelikle aşırı tatlı bir karakter bence. Kendinin ve neler yapabileceğinin farkında olmasa da çok güçlü, biraz utangaç ve Hazel'ı gerçekten çok seviyor. İlişkileri çok tatlı bence Jason-Piper gibi çok hızlı oldular diye de hissettirmiyor. Ayrıca Frank kendini grupta fazlalık olarak hissetse de dediğim gibi çok güçlü
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
İnceleme
Öncelikle bu kitap bir serinin devam kitabı olarak düşünülebilir. Okumadan önce ana seriyi okumanızı tavsiye ederim. Bu incelemede ana seriden ve bu kitaptan spoilerlar bulunabilir. Lütfen bunu göze alarak okuyun.
Öncelikle konudan bahsetmeden önce kitap ile ilgili detaylardan bahsetmek istiyorum. Burada bahsettiğim şeyler ana seri içinde geçerli. Kitabın dili akıcı ve sadeydi. Kendini okutmayı başarıyordu. Yazar Yunan mitolojisini ve Roma mitolojisini çok güzel harmanlayarak hikayeye katıyor. Sadece yarım yamalak bir yunan mitolojisi bilgisiyle yazılabilecek bir kitap değil bence. Gerçekten kendinizi antik Yunan hikayelerinin günümüzde geçen versiyonlarını okuyormuşsunuz gibi hissediyorsunuz. gerçekten bu yazım tarzına hayran olduğumu belirtmek isterim.
Konudan bahsetmem gerekirse, Jason Büyük Kanyon'a giden bir okul otobüsünde hafızasını kaybetmiş bir şekilde uyanıyor. Yanında kız arkadaşı olduğunu söyleyen Piper ve en yakın arkadaşı olduğunu söyleyen Leo ile birlikte sorunlu çocukların gönderildiği Wilderness Yatılı Okulu'na ait bir okul otobüsündeler. Piper ve Leo yol ve gezi boyunca Jason'nın hafızasını yerine getirmeye çalışıyor. Bütün bunlar olurken peşlerinde olan fırtına ruhları bir anda ortaya çıkar ve çocukları birbirinden ayırmaya çalışır. Daha ne olduğunun farkında olmayan üçlü bir anda koçları olan Koç Hedge'nin bir insan değil satir olduğunu ve onları kampa götürmesi gerektiğini söyler. Jason hafızasını kaybetmesine rağmen Latince bilmekte, dövüşebilmekte ve rüzgarı kontrol edebilmektedir. Piper ve Leo'yu bir şekilde kurtarırlar. Bu hengame sırasında Koç Hedge kaçırılır. Ancak daha sonra Melez Kampından Annabeth ve Butch gelir. Aslında kayıp olan Percy'i aramkatadırlar ama yine de yeni melezleri görünce aradıklarını bulamasalar bile üçlüye yardım
Kitaplar kaç yaş için uygun?
Seriyi bitirince elbette ağladım (Bir Riordanverse okuru olarak her seriyi bitirince olan bir durum klasik), cidden yani neden sasdece üç kitap? Yan kitapları var ama Türkçe çevirisi yok!! Lütfen yan kitapları birisi çevirebilir mi? Magnus Chase evreninden ayrılmaya hazır hissetmiyorum...
Birde bazıları ilişkiler yüzünden okumayın demiş. Kişilerin kendi fobikliği buna bir şey diyemem elbette. Ama Uncle Rick saygılı ve destekçi bir adam.
Evet kitap serisi çocuk kitapları olarak geçiyor, bak bende buna karşıyım. Eşcinsellik, transeksüellik vs. belli bir yaştan sonra öğrenilmeli (bir destekliyici olarak şahsi fikrim bu). 13 Yaşından sonra gayet ideal bence bu konuları öğrenmek.
Şimdi gelelim bu sorun nasıl çözülür peki? Yani tutupta Rick'e bir daha eşcinsel ilişki yazmayacaksın diyemeyiz. Çok mantıksız olur. Onun yerine serileri yaşa göre okuyacağız
bkz:
Percy Jackson ve Olimposlular bu seriyi 10-12 yaşları arasında okuyabiliriz, asıl ilişkiler ikinci seri olan 'Olimpos Kahramanları' 4. kitap olan 
Hades'in Evi 'nde başlıyor. Yani bu kitapları (Kayıp Kahraman, 
Neptün'ün Oğlu, 
Athena'nın İşareti) yine 10-12 yaşlar arasında okuyacağız. Hades'in Evi kitabını ve sonrasında gelen kitapları ise 13 yaş ve sonrasında okuyacağız
Umarım işinize yarar, teşekkürler!<3
Percy Jackson ve Olimposlular bu seriyi 10-12 yaşları arasında okuyabiliriz, asıl ilişkiler ikinci seri olan 'Olimpos Kahramanları' 4. kitap olan Hades'in Evi 'nde başlıyor. Yani bu kitapları (Kayıp Kahraman, Neptün'ün Oğlu, Athena'nın İşareti) yine 10-12 yaşlar arasında okuyacağız. Hades'in Evi kitabını ve sonrasında gelen kitapları ise 13 yaş ve sonrasında okuyacağız
Umarım işinize yarar, teşekkürler!<3
Beni bir tık hayal kırıklığına uğrattığını söyleyebilirim bu kitap için hatta seri beni bir tık hayal kırıklığına uğrattı. Yazarın ilk serisinde hiç böyle olmamıştım ama gerçekten her bir sonraki kitapta daha fazla hayal kırıklığı yaşıyorum.
Kayıp Kahraman kitabı güzeldi, gerçekten güzeldi ve sonraki kitaba geçerken çok heyecanlıydım. Neptün'ün Oğlu kitabını okumaya başladıktan sonra hayal kırıklığı yaşadım biraz. Beklentilerimi (biraz) karşılayamadı ama dedim ki sonraki kitap güzel olacak gibi duruyor.
Athena'nın İşareti kitabını okurken kendimi zorladım yemin ederim ki. Bazı yerler elbette beni heyecanlandırdı ve devamını merak ettirdi ama ilerleyen sayfalar o kadar güzel gelmedi. Son 100 sayfayı zaten azıcık ama azıcık atlayarak okumuş olabilirim, lütfen hemen yargılamayın, açıklamam var.
Önceki incelememde dediğim gibi yazar en büyük olaya ulaşana kadar büyük bir serüven yazıyor. Ne zaman bir yerde dursalar sorun ve sorun. Bir yerden sonra artık bunları okumakta sıkıcı gelmeye başlıyor bence. Kitabın 550 sayfa civarı olduğunu düşünürsek her insan bir yerden sonra sıkılıyordur bence?
Tamam, kitaba geçeyim ben.
Melezler şu Olimposluları kendi hallerine bırakabilir mi bir an önce? ÇÜNKÜ HER HALT ONLARIN ALTINDAN ÇIKIYORKEN BÜTÜN HER ŞEYİ NİYE MELEZLER YAPIYOR? Hayır yani aptallar geberip gideceksiniz, Gaia dirilince hayatta kalacağınızı falan mı zannediyorsunuz? YARDIM ETSENİZE ŞU ÇOCUKLARA! Gerçekten gidin Gaia ile anlaşma falan yapın melezler. Boş verin şu tanrıları/tanrıçaları. Tek yaptıkları yukarıdan bir şeyleri kendi kafalarınca yapmak.
Birde Jüpiter Kampı var. Octavian denilen şerefsizi ben mancınıkla diğer tarafa yollayacağım gibi ama neyse. Biri çıkıp da şunun boğazını falan kesemiyor mu? O kadar sinir bozucu bir karakter ki yeryüzünden değil, bütün evrenden silinmeli bence.
Kayıp Kahraman kitabı güzeldi, gerçekten güzeldi ve sonraki kitaba geçerken çok heyecanlıydım. Neptün'ün Oğlu kitabını okumaya başladıktan sonra hayal kırıklığı yaşadım biraz. Beklentilerimi (biraz) karşılayamadı ama dedim ki sonraki kitap güzel olacak gibi duruyor.
Athena'nın İşareti kitabını okurken kendimi zorladım yemin ederim ki. Bazı yerler elbette beni heyecanlandırdı ve devamını merak ettirdi ama ilerleyen sayfalar o kadar güzel gelmedi. Son 100 sayfayı zaten azıcık ama azıcık atlayarak okumuş olabilirim, lütfen hemen yargılamayın, açıklamam var.
Önceki incelememde dediğim gibi yazar en büyük olaya ulaşana kadar büyük bir serüven yazıyor. Ne zaman bir yerde dursalar sorun ve sorun. Bir yerden sonra artık bunları okumakta sıkıcı gelmeye başlıyor bence. Kitabın 550 sayfa civarı olduğunu düşünürsek her insan bir yerden sonra sıkılıyordur bence?
Tamam, kitaba geçeyim ben.
Melezler şu Olimposluları kendi hallerine bırakabilir mi bir an önce? ÇÜNKÜ HER HALT ONLARIN ALTINDAN ÇIKIYORKEN BÜTÜN HER ŞEYİ NİYE MELEZLER YAPIYOR? Hayır yani aptallar geberip gideceksiniz, Gaia dirilince hayatta kalacağınızı falan mı zannediyorsunuz? YARDIM ETSENİZE ŞU ÇOCUKLARA! Gerçekten gidin Gaia ile anlaşma falan yapın melezler. Boş verin şu tanrıları/tanrıçaları. Tek yaptıkları yukarıdan bir şeyleri kendi kafalarınca yapmak.
Birde Jüpiter Kampı var. Octavian denilen şerefsizi ben mancınıkla diğer tarafa yollayacağım gibi ama neyse. Biri çıkıp da şunun boğazını falan kesemiyor mu? O kadar sinir bozucu bir karakter ki yeryüzünden değil, bütün evrenden silinmeli bence.
Önceki kitaba göre ( Kayıp Kahraman ) beklentilerimi azıcık (ama azıcık) karşılayamadı ama güzel miydi? GÜZELDİ TABİ Kİ DE!
Kitabı hemen bitirdim ve sular seller gibi akıp gitti diyebilirim bu kitap içinde ama tek sıkıntı, yazarımız sanki serüveni biraz fazla uzatıyor gibi yani asıl önemli olan olay doğal olarak en sonda ama sadece son 50 sayfadan falan oluşuyor. 500 sayfalık bir kitabın 450 sayfası oraya varış serüvenleri falan filan. Bu biraz okumayı zorlaştırıyor sanki. Bir yerden sonra sıkılmaya başlıyorum artık. Bunu kendim için söylüyorum, sizler için nasıldır bilemem.
Favori kitabım olacağını düşünmüştüm ama olamadı maalesef. Şuan da zaten Athena'nın İşareti kitabını okuyorum ve bu da serinin favori olan kitabım olmayacak gibi duruyor çünkü herkesin herkesten sakladığı lanet olasıca sırlar beni sinir ediyor.
Ama konumuz şuan bu kitap, Athena'nın İşareti kitabı bitince bu konuya onun incelemesinde değineceğim kesinlikle.
Yazarımızın dilini seviyorum, yazış şeklini ve olayları betimlemelerle uzatmayışını da. Kitap boyunca konudan sapmayışı da çok güzel bu arada. Bazen konudan sapan yazarlar oluyor. İnsan okuması gereken şeyi okuyamıyor, anladınız mı demek istediğimi? Neyse.
PERCY FAV KARAKTERİM ama hemen ardından Nico geliyor ve kitapta azda olsa onu görmek beni mutlu etti. Bu arada yedi melezden biri olmasını beklemiştim ama yine arka planda kaldı gibi.
Yeni karakterleri de sevdim bu arada. FRANK AŞIRI TATLI! Percy ve Nico'dan sonra favori karakterim kesinlikle. Reyna kusura bakma ama seni sevemedim hatta Jüpiter Kampını komple sevemedim. Nedenini açıklamam gerekirse davranışları çok iğrenç. Yunan Kampında da elbette kötü davranışlar falan vardı ama Jüpiter Kampı aşırı beter geldi bana nedense. Reyna liderleri falan ama yani herkese eşit davranması gerekmez miydi bu kızın? Frank'a olan
Kayıp Kahraman ) beklentilerimi azıcık (ama azıcık) karşılayamadı ama güzel miydi? GÜZELDİ TABİ Kİ DE!
Kitabı hemen bitirdim ve sular seller gibi akıp gitti diyebilirim bu kitap içinde ama tek sıkıntı, yazarımız sanki serüveni biraz fazla uzatıyor gibi yani asıl önemli olan olay doğal olarak en sonda ama sadece son 50 sayfadan falan oluşuyor. 500 sayfalık bir kitabın 450 sayfası oraya varış serüvenleri falan filan. Bu biraz okumayı zorlaştırıyor sanki. Bir yerden sonra sıkılmaya başlıyorum artık. Bunu kendim için söylüyorum, sizler için nasıldır bilemem.
Favori kitabım olacağını düşünmüştüm ama olamadı maalesef. Şuan da zaten Athena'nın İşareti kitabını okuyorum ve bu da serinin favori olan kitabım olmayacak gibi duruyor çünkü herkesin herkesten sakladığı lanet olasıca sırlar beni sinir ediyor.
Ama konumuz şuan bu kitap, Athena'nın İşareti kitabı bitince bu konuya onun incelemesinde değineceğim kesinlikle.
Yazarımızın dilini seviyorum, yazış şeklini ve olayları betimlemelerle uzatmayışını da. Kitap boyunca konudan sapmayışı da çok güzel bu arada. Bazen konudan sapan yazarlar oluyor. İnsan okuması gereken şeyi okuyamıyor, anladınız mı demek istediğimi? Neyse.
PERCY FAV KARAKTERİM ama hemen ardından Nico geliyor ve kitapta azda olsa onu görmek beni mutlu etti. Bu arada yedi melezden biri olmasını beklemiştim ama yine arka planda kaldı gibi.
Yeni karakterleri de sevdim bu arada. FRANK AŞIRI TATLI! Percy ve Nico'dan sonra favori karakterim kesinlikle. Reyna kusura bakma ama seni sevemedim hatta Jüpiter Kampını komple sevemedim. Nedenini açıklamam gerekirse davranışları çok iğrenç. Yunan Kampında da elbette kötü davranışlar falan vardı ama Jüpiter Kampı aşırı beter geldi bana nedense. Reyna liderleri falan ama yani herkese eşit davranması gerekmez miydi bu kızın? Frank'a olan