"Allah'ın sana gösterdiği ihtimam, senin kendi annenin sana gösterdiği özenden kat be kat fazladır.
Hani sen küçükken o sana bakıyor, sana güzel elbiseler giydiriyordu. Onları kirlettiğinde hemen çıkarıyor, sana temizlerini giydiriyordu.
Şu hâlde baksana, sen muhteşem bir diyardasın ve bu diyarda senin namaz kılıp secde edemeyeceğin en ufak bir toprak parçası bile yok! Öyleyken sen elbiselerini günahlarla eskitiyor ve pisletiyorsun!
O'nun güzellikleri sana tecelli edip dururken, sen o tecellilerin (o ilâhî ve gaybî görüntülerin) arı duruluğunu bozmak için onları yeteri kadar günahla örtüp kapatıyorsun!
Büyük velilerle oturup kalkanların hepsi de hidayete ermiş değillerdir.
Sen onlarla sohbeti kendi güvenliğin (âhirette kurtuluşun) için bir sebep veya çare olarak görme!
Allah (nasıl olsa affeder) konusunda kendini aldatan kimse, kendisini O'nun azabından güvende olduğunu zannetmekle* zaten Allah'a karşı âsî olmuş olur."
* Şu âyete gönderme: Lokman, 31/33