Sabah dedem şöyle bir cümle kurdu.
Zaman kötü diyoruz hep,
Aslında ne suçu var zamanın.
Gün yerinden doğup yerine batıyor her gün.
Zaman değil insanlar kötü...
Soğuk bir kış gününe uyandık.
Bugün bütün sıkıntıları bırakıp kendimize zaman ayıralım.
Çaylar kahveler hazırlansın.
En çok yapmayı sevdiğimiz şeyi yapalım.
Ben çiçeklerim ile ilgileneceğim
Peki ya siz?
