...Beyninizi, ruhunuzu sevgiyle doldurun ve dağıtın. Size de aynı ışık yansır.
Beyniniz neredeyse bedeniniz de oradadır. Ruhunuzun dünyaya çiçeklerle dolu bir vadiden bakmasını tercih edin. Hırs ve kötülüklerle dolu bir uçurumun kenarından değil.
..Kitabın başlarında Alice aşağıya düşer ve bir tavşanla karşılaşır. Onunde iki yol vardır, tavşana sorar: "Hangi yoldan gideyim? Tavşan bugüne değin duyduğum en iyi cevaplardan birini verir:
"Nereye gideceğini bilmiyorsan hangi yoldan gittiğinin hiçbir önemi yok."
Tavşanın diğer yanında bir tavşan da ben olsaydım (evet, bu tür fantezilerim var!), derdim ki:
"Aslında, nereye gideceğini bilmenden daha önemlisi, kim olduğunu bilmen. Kim olduğunu bilirsen, gideceğin yer değiştiğinde ortalıkta dımdızlak kalmazsın ve nereye gideceğini çok daha iyi belirlersin."