Animesinin çok büyük hayranı olduğumdan mangasını da okuyorum. Çok çok az fark var gerçekten animeye geçerken başarılı bir iş yapmışlar. Zaten seri hakkında laf söylenmez efsane.
Bazı düşüncelerinde kendimi buldum bazılarında ise ne diyor bu adam dedim. Düşünce farklılıklarını ve hep tekrar eden şeyleri belirtmemesini sevdim aslında biraz. Doğan Cüceloğlu'na ait okuduğum ilk eser. Değerli bir insan olduğu şüphesiz. Bazı yerlerde okumaya devam etmekte zorlandım özellikle bizin önemini anlattığı yerler benim kendi görüşümle çatıştığı içindir belki de. Çok uzun bir sürede okudum ve değer miydi, bana çok şey kattı mı şüpheli. Çok da beğendiğimi söyleyemeyeceğim bir kişisel gelişim kitabıydı. Milliyetçiliğe yatkın kısımları ve türkülere verdiği değerleri beni etkiledi lakin. Bir şans vereceğim.
Kısa ve demek istediğini demeye gelmiş bir kitap. Açıkçası bana çok genel ve bilinen şeylerin tekrarı gibi geldi. Ama hatırlaması güzel oluyor ve zaten kısacık olduğu için okunabilir. Çok yeni bir şey beklenmemeli ancak.
!SPOİLER!
Kitabın ingilizce versiyonunu okudum ve betimleme kısımlarında giren zor kelimelerde biraz zorlansam da bitirebildim. Kitap bende akmadı. Yazıldığı yıldan olsa gerek Wendy'e sürekli yakıştırılan anne lakabı da temizlik için çağrılması da erkeklere daha çok sevinildiğinin söylenmesi de beni rahatsız etti. Cinsiyetçiliğin ne kadar büyük ve geniş ölçüde bir problem olduğunu ve toplumumuzun ne kadar derinine işlediğini bir kez daha acı bir şekilde fark ettim. Peter çocuk kalmak uğruna kendi ve diğer çocuklarının hayatını harcayabilecek birisi. Ve ben karakterini sevemedim. Sürekli çocuk kalmak belki teoride iyi olsa da gerçekte çok tehlikeli ve sıkıntılı bir süreç olurdu bence. Yaşın getirdiği olgunluğu seviyorum belki de ben. Ama Peter'in yolda bile kim olduklarını unutabilmesi, sürekli çocuk kalıp oyun dediği maceralara atılmasını ben imrenilecek bir şey olarak değil de korkunç bir şey olarak görebildim. İnsan anıları sayesinde yaşar, anıların ve tanıdığın beraber olduğun insanların yoksa, sadece bir makineden ibaret değil misin?
Beni bu kitapla ilgili en çok etkileyen şey, Santiago Nasar'ın daha ne için öldürüldüğünü bile çözemeden telef olmasıdır.
Bir sürü karakter girmiş ve karakterlerin hepsinin kendi hikayesini de eklemiş, böylece 3 boyutlu görebilmemize olanak sağlamış Santiago Nasar. Bol bol betimlemelere yer vermiş. Hikayenin kimin ağzından anlatıldığını çok anlayamadım. Galiba yazar Santiago Nasar'ın tanıdıklarından biriydi çünkü sık sık halam, kız kardeşim vb. tarifler vardı. Angela Vicario doğruyu söyledi mi yoksa kendi sevgilisini mi korudu gibi belirsizlikler ve rastlantıların üst üste geldiği bir kitap bu. Bana sorarsanız Santiago Nasar zaten başka kadınlarla ilişkisi olan, evdeki hizmetçi kız Divina'yı yer yer taciz eden bir adamsa, Angela'yla da bir şeyler olmuştur. Ama bence Angela ile aralarında bir şey geçmişse bile bu eski bi olaydı bu yüzden ne düğünde ne de Bayardo Son Roman'ı gördüğünde bir endişe duydu. Yani kısacası kendi pisliği onu öldürdü. İnsanlar hayatlarında seçimler yapar ve bu seçimler onları bulundukları yere getirir. Santiago da halk da bazı seçimler yaptı, ikizler de. Hayat özgür irademizin zamanla harmonize işleyişidir aslında.
