türk mitolojisi ile KUTSANDIM+kımızları hazırlayın!
Merhabalar, ben Sülde.
Asar'ın Evlatları yazardan okuduğum ilk kitap dolayısıyla bu kitap, yazarla tanıştığım kitap oldu.
İncelemelerim SPOILER a.k.a SÜRPRİZ BOZAN içerir daima. Bunu bilerek lütfen bu incelemeyi okuyun.
Beş Çayına Bir Kitap formatında kitabı neredeye bir saat boyunca konuştuğum podcast'e ulaşmak için linke tıklayınız;
Video: youtube.com/watch?v=YOauDKJ...
Kanal adım: benSülde
Ayrıca kanalımda kitap *yerme* ve *övme* videoları da mevcut!
1) TÜRK MİTOLOJİSİ AUUUUU!!!
*Yine döner yüce günler*
*Hun’un Tanrı ömrünü ver*
*Ayrılığa düşmeyelim*
*Bir olalım, birleşelim*
(yoğun gırtlak müziği eşliğinde uluyarak dans etti)
Her inceleme yazımda, her videomda *'TÜRK MİTOLOJİSİ İLE İLGİLİ BİR FANTASTİK NEDEN YAZMIYORSUNUZ?!'* diye cırlayan benim için soğuk bir bardak su gibi oldu bu kitap. Birisi geldi, sıcak bir yaz gecesinde bana böyle soğuk bir bardak su verdi.
Yazar, türk mitolojisini gayet iyi anlamış, tanrıları, canavarları, hayvanları, mitolojik ögeleri o kadar iyi kullanmış ki çok sevdim. Türk mitolojisindeki anlayışa göre tanrıların göğün katlarında yaşıyor olduğu inancını almış ve kitapta, tanrıların çocuklarını dağın katlarına koyarak bunu çok güzel bir şekilde yedirmiş mesela.
Kaynak sıkıntısı çeken (en azında ben çekiyorum) bir mitoloji adına, mitolojik ögelerinin güzelce kullanılmış olması beni çok memnun etti. Yazar dersini çalışmış ve kitapta meyvelerini vermiş.
2) Kitaptaki Bazı Harika Seçimler
Barış'ın kırmızı sevdası, neredeyse mest oluşu (videoda bahsetmedim ama alt metni almadım sanmayın, cıks :), öfke + savaş üzerinden işlenen alt metin, karakterlerin İSİMLERİ (Böke! Öyke! BAYILDIM!!!!) gibi kitapta çok güzel tercihler var ki beğenmekten başka bir çareniz kalmıyor resmen.
Bazen insan çocukluğunu geride bıraktığını sanıyor. Oysa yıllar geçse de, o yaşlarda yaşananların izleri sessizce bugünkü hayatımıza eşlik etmeye devam ediyor. 17 Haziran, bunu insanın yüzüne oldukça çarpıcı ama bir o kadar da sade bir dille vuruyor.
Roman, 45 yaşındaki Vidar’ın yıllar sonra eline geçen eski bir telefon numarasını aramasıyla başlıyor. O telefonla birlikte sadece geçmişine değil, çocukluğunun en kırılgan günlerine de uzanan bir yolculuğa çıkıyoruz. Zaman zaman “Ya geçmişimizle gerçekten konuşabilseydik?” sorusunu düşündüren, merak duygusunu son sayfasına kadar canlı tutan bir kurguya sahip.
En çok etkilendiğim yanı ise çocukluk travmalarını büyük olaylar üzerinden değil, çoğu zaman fark edilmeyen küçük kırgınlıklar üzerinden anlatmasıydı. Unutulduğunu sandığımız anıların, yıllar sonra karakterimizi, ilişkilerimizi ve hayata bakışımızı nasıl şekillendirdiğini çok güçlü hissettiriyor.
Spoiler vermeden söyleyebileceğim tek şey; bu kitap sadece bir zaman yolculuğu hikâyesi değil. Aynı zamanda insanın kendi geçmişiyle, çocukluğuyla ve taşıdığı görünmez yüklerle yüzleşmesini anlatan çok etkileyici bir roman. Ben okurken hem düşündüm hem de uzun süre etkisinden çıkamadım.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Aslında benim için 4 yıldızlık bu kitabı Poppyle inanılmaz bir bağ kurmamdan dolayı 5 yıldıza çıkartıyorum. Sonlara doğru mükemmeldi! Umarım hepimiz bir gün sıradan hayatın tüm tatillerini yaşarız :)
Mektup türüne olan ilgim kitabı alma sebebim. Ancak klasik bir mektuptan ziyade geçmişten geleceğe bir köprü bir vasiyet sayılabilir. Özellikle gençlere sağlam farkındalıklar sunuyor .
Zygmunt Bauman, dünyanın akışkanlığını sıvılar gibi durağan kalamamakla, şeklini koruyamamakla ifade ediyor ve takip ettiğimiz akımların, konuların, insanların ilgi alanlarının sürekli bir biçimde değiştiğini ifade ediyor.
Mektuplarda ; Akışkan dünyada meydana gelen sürekli değişimlerin, insanlar üzerinde nasıl etkileri olduğu ve hayatlarımızın nasıl değiştiğini vurgulamakta ve eleştirmektedir.
Bauman okunur:)
Anne yine asla bitmeyen macerasına ve sıcacık kalbiyle herkesin hayatına dokunmaya devam ediyor. 4. Kitapta artık üniversite hayatını bitirmiş Anne'nin Summerside Lisesi'nde müdürlük yaptığı 3 yılı okuyoruz. Anne bu okulda ve üç yaşlı kadının yanında kaldığı yeni evinde karşısına çıkan problem ve sıkıntıları en tatlı şekilde halletmeye çalışıyor. Çoğu kısım Anne'nin Gilbert'a yazdığı mektuplardan oluşuyor. Fakat Gilbert'ın mektuplarına asla yer verilmemiş. Hatta Anne'nin mektubunda romantik konuşmaya başladığı anlar bile atlanmış. Bu yüzden bu kitapta Gilbert'ı göremiyoruz.
3. Kitaba göre karakter kadrosu neredeyse tamamen değişiyor diyebilirim. Anne yepyeni insanlarla tanışıyor. Küçük Elizabeth favorim. Özellikle 'Yarını bulma' tabiri. Kitabın sonu onun için çok mutlu bitti.
Anne'nin betimlemelerini yine postitlemeye doyamadım. Serinin en sevdiğim yönü olabilir. O kadar güzeller ki, sanırım hepsini görmek için seriyi bitireceğim.
Bunu deme sebebim biraz sıkılmaya başlamış olmam. Fazla monoton ilerlemeye başladı, artık çıkan sorunları bile az çok nasıl halledeceğini tahmin edebiliyorum. Yeni karakterlerin bunda biraz etkisi olduğunu söyleyebilirim.
Bir başka olumsuz yorumum -bu önceki kitaplarda var mıydı hatırlamıyorum- bir karakterden bahsedilen ilk cümlenin dış görünüşü hakkında olumlu veya olumsuz bir sürü yorum olması. "Güzel bir kadın değildi." "Asla yakışıklı olduğu söylenemezdi." "Kocaman bir burnu vardı." Kitapta bu tarz cümlelerden o kadar vardı ki, postitlerime geri bakmaya döndüğümde o sayfada hemen bir tane görebiliyorum. Karakterler bunları kişinin yüzüne olsun veya olmasın çok rahat konuşabiliyorlardı. Sanırım sevmedim.
Çok daha yazabilirim ama sanırım bu kadarı yeterli. 5. Kitap için çok heyecanlıyım, özellikle Gilbert'ı çok özledim.
Bir teselli arayışındayız.
İnsan attığı adımlarda, çıktığı yokuşlarda, tökezlediği kaldırımlarda bir teselliye ihtiyaç duyuyor.
Bazen kalbimizde nedenini bilmediğimiz bir endişe ve huzursuzluk hissederiz. Bir söz var ya; “ İnsan bir damla kan, bin endişe.”
Endişe etmekle çoğaltırız kaygımızı. Çıkış yolu varsa da kaygıyla beraber kapatırız o yolları. İşte burada başlar teselli yolunda arayışlarımız. Sonra Allah’ın rahmetinin tecellisi ile son bulur.
Ve bu kitapla Anlarız ki, insan için teselli; Rabbine güvenmekmiş sığınmakmış. İnsan başka kalplere, gönülleri değil, Rabbinin rahmetine dayanmakla sükut edermiş.
Ve Günün sonunda endişenin kapısını kapatır, sonsuz rahmetiyle bizi sarmalayan Rabbimize giden yollar çiçeklenir, anlamını bulur her şey.
“Endişe hiçbir şey değiştirmez. Lakin Allah’a güvenmek her şeyi değiştirir.”(Şa’ravi)
Teselli Arayışı 
Hatice Kaymaz
Teselli Arayışı Hatice Kaymaz