Charlie’nin yolculuğu sayfalar arasında sürüklerken, kalbine ufak darbeler indirebilir. Trajikomik ve hep içten tonda üslubu var. Özellikle ilk sayfalar epey tatlı geçiyor.
İçinde bilim olsa da bilimkurgu gibi değil, daha çok laboratuvar önlüğünü giyip insan zeka ile ne yapar ya da ne yapamaz? sorusunu sormak gibi. Bir de Algernon var tabii küçük, beyaz bir fare. Algernon’la Charlie’nin yolları kesişmesi fazla zaman almıyor. Bu ikili sayesinde kitabı kapattığında bir fareye teşekkür etmek isteyebilirsin. Ve aldığın cevabı görür gibi olursun. Okuması akıcı kalbinde yankı bırakacak bir kitap arıyorsan, bu çiçekler senin için açıyor olabilir..
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
