Kimliksiz Düşler
@4dil
Ne olurdu otursaydık bir kahve içimi.
Sen manzara dökerdin, ben içimi...
131 okur puanı
Ekim 2018 tarihinde katıldı
İnsanların yolları yoktur! Nerede bir yol varsa, o da mutlaka bozuktur. Gidecek okulları da yoktur! Nerede bir okul varsa, o da kırık döküktür ve mutlaka birkaç yıldan fazla eğitim verememektedir.
Sayfa 18
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Düşmanın elindeki en kıymetli toprakları fethedip alan kimseye ne derler?
'Fatih' derler, 'kahraman' derler değil mi?
Ben bundan daha fazla bir şey yapmak istiyorum. Benim doğduğum şehirde on milyona yakın insan yaşıyor.
İşte ben bütün bu halkı cehaletin ve bilgisizliğin koyu karanlığından kurtarmak istiyorum.
Sayfa 16
Bir insan, gerçek manâsıyla canlı bir mum gibi değil midir? Eğer bu mum yanmazsa, etrafını aydınlatmazsa, insan hayatının kıymeti nedir?
Sayfa 15
Eğitim yılları az ve eğitimi kalitesiz olan küçük okullar, bir kibrit çöpünün alevine benzer. Işığı birkaç saniye sürer. Yanınca, etrafında ancak birkaç metrelik bir alanı aydınlatır. Milletin kafasındaki karanlığı yırtmak için deniz feneri kadar ışık saçan büyük lambalar ve projektörler gereklidir. İşte ben, bu kararımla, doğduğum ve büyüdüğüm köyde büyük bir eğitim ve öğretim meşalesini tutuşturmak istiyorum."
Sayfa 14
Ancak siz de çok iyi bilirsiniz ki bu halkın cehaleti de kocaman bir okyanus gibidir.
Milyonlarca köylünün derin ve kara cahilliği karşısında, biz oralara sadece çok az bilgi sahibi olan yeni yetme öğretmenleri göndermekle yetiniyoruz.
Sayfa 14