Oturdum.
Vakit yine alın yazıma çalar.
Bir kaç serçe, dilinde heyecan..
Dizlerimde hoyrat bir çöküş
Uslanmaz bir heyelan..
Topraktan toprağa akıyor umudum.
Yeşermemiş bağların suyu kuruyor kuyularda.
Lehime dönmez bu kara çark.
Divane olsam çekilmez bu diyar-ı sevda
Bir kaç pınar kurur.
Bir kaç ruh çıkar.
Bir kaç zaman yürür belki,
Araf kapıyı çalar..
Meşk ederim bir kaç telle.
Gönlüm, ah u zarda sus,
Bir kaç hüzne diz çökmüş,
Burukça bir secde kılar.
Öyle ki;
Çare yoktur, çare hiçtir bu vakitten böyle.
52 Hertz yalnızlığı bu, tanırım..
Tanırım ki; bir kapım açılmaz bir mahfile.
Tanırım her çare, nafiledir nafile..
Bir başımayım derin dehlizlerinde mavinin.
Ve göğümü kaplıyor bir yosun karanlık
Tanırım, tanıdık bu kör kütük,