321
@5566321p
book lover, movie enjoyer.
instagram.com/emrepessoa
boxd.it/4yTuv
youtube.com/@56321p
Lisans
entj 8w7, 28 Nisan
93 okur puanı
Kasım 2021 tarihinde katıldı
Anılar ne kadar sarsıcı, geçmişle ve gelecek arasında hepsi
Mutlu günler yakın, geçecek demişlerdi oysaki
Şu ansa her şey aynı, hatıralar yastığımdaki gözyaşı şimdi
Sorular var kafamda, bu muydu olan biten, verdin mi bize hak ettiğimizi?
Ardıma bakamam artık kanım yeterince döküldü, yaralar açık bir şekilde yaşamaktan yok beteri
Belki değişir hayata bakış açım, ölüm ve yaşam arasında yaparım gerçek tercihi.
Ne kediler yeniden miyavlar sokakta, ne de gelir köpeklerin havlama sesi.
Her şey başa sarar yeniden ve derler ki "geçti"
Kapandı bir göz daha, ruh bir hiç ruhuna kendini teslim etti.
Ne kadar garip aşk, başlamadan dünyanın en kötü durumunda olduğunu hissediyorsun. Kurtarıyor seni, boğulmakta olduğun okyanustan çıkartıyor. Sonrasında o okyanusa gittiğinde daha da nefessiz kalıyorsun, elinden tutmak seni çıkarmak isteyenlerin ellerini tutamıyorsun. Ne olursa olsun onun elini arıyorsun. Gelip gelmeyeceğini bilmesen de o okyanusta nefessiz bir şekilde bekliyorsun. Yaşamıyorsun, yaşayamazsın da. Seni yaşatacak tek şey onun o eli, seni hayata döndürmesi. Başka bir elin beni bu okyanustan asla çıkaracağını zannedemiyorum. Pessoa da öyleymiş zaten Ophelia'ya son mektubunu yazdıktan sonra başlamış Huzursuzluğun Kitabı'na... Önceki alıntıları tabii ki var ama aşk dönemindeyken ne kadar da mutluymuş. Aşk insanı kurtarsa bile daha derine boğuyormuş. Günden güne daha çok öğreniyorum bunu. Daha nefessiz kalıyorum.
