Aşkın Kuralları
Aşkın kuralları olur mu demeyin elbette var. Günümüzde olduğu gibi Orta Çağ'da da vardı bu kurallardan. De Arte Honeste Amandi (Saray Sevgisi Sanatı) adlı kitapta aşkın kuralları şu şekilde yazılmıştır:
1. Evlilik, sevmemek için gerçek bir mazeret değildir.
2. Kıskanmayan sevemez.
3. Hiç kimse çifte aşkla bağlanamaz.
4. Aşkın her zaman arttığı veya azaldığı iyi bilinir.
5. Aşığın, sevgilisinin rızası dışında aldığının tadı yoktur.
6. Erkekler, olgunluk çağına gelene kadar sevmezler.
7. Bir aşık öldüğünde, hayatta kalanın iki yıl dul kalması gerekir.
8. Hiç kimse, iyi sebepler olmadan sevgiden mahrum bırakılma malıdır.
9. Hiç kimse, aşka ikna edilmedikçe sevemez.
10.Aşk, hırsın evinde her zaman bir yabancıdır.
İyilik, sadece başkasına değil, insana kendisine de umut verir. Birinin yüzünü güldürdüğünde, aslında kendi kalbinde de bir ışık yakarsın. İyilik yapmak, hayatın hâlâ güzel yanları olduğunu hatırlatır. Bu hatırlayış, karanlık anlarda bile seni ayakta tutar.
1. Ölümün gerçekte ne olduğunu bilmeyenler.
2. Ruhunun nereye intikal edeceğini kestiremeyenler.
3. Kendisinin ölüp yok olacağını, buna karşılık âlemin kendisinden sonra var olmaya devam edeceğini düşünenler.
4. Ölüme sebep olan hastalıkların eleminden başka ölüm için ayrıca bir elem olduğuna inananlar.
5. Ölümden sonra kendisine bir ceza ve işkence edileceğine inananlar.
6. Öldükten sonra nereye gidileceğini bilmeyenler.
7. Ardında bırakacağı mal ve mirasının öldükten sonra dünyada kalmasından üzüntü duyanlar.