Bir çocuğun başka bir çocuktan yardım dilemesini, ötekinin de insanlık sevgisine açık küçücük kalbinin bütün samimiyetiyle, tek kurtuluş yolu olarak :"Ben seni dolaba saklarım" diye masum ve koruyucu bir vaatte bulunmasını işitmek ne hazin bir durumdur.
Kalbinin derinliklerinde hissetiği bir eksiği tamamlamaya, muhtaç olduğu şevkatli bir yeri bulmaya gidecek. Biraz rahata kavuşmak, biraz teselli bulmak için, bu kimsesizlikten, bu terk edilmişlikten kurtulmak, şevkatli kucağında doya doya, hıçkıra hıçkıra ağlamak için anneciğini bulmaya gidecek.
Gönüllerimiz ikiz yaratılmış. İşte... Yüce Allah beni sana, seni bana yazmış. İşte... Sen can, ben beden! Sen aşk, ben gönül! Sen hüzün, ben aşk! Sen güneş gibisin. Senin yüzüne baktıkça gözlerimi alıyorsun. Ben, tıpkı bir gölge gibi senin, yanlız senin ayağının altında sürünüyorum! Birbirimizden burda ayrılsak öteki alemde tekrar birleşiriz... Ayrıymış gibi görünürüz fakat yine buluşuruz.