Kişilərin ağalığını qoruyub saxlaya bilmək üçün qadınların biliksizlik içində saxlanılmasının mühüm bir şərt olduğu bəllidir. Belə bir durumun onların ərlərinə dönük çıxmasının qarşısını aldığı düşüncəsinə qapılan qadınlar sonradan öz tərbiyələrində olan uşaqlarla gənclərin də, cinsi məsələlərlə bağlı biliksiz olmasına çalışmağa başladılar.Bunun özü isə artıq kişilərin ağalığı ilə birbaşa bağlı problem olmayan, hansısa anlaşılmaz bir yasaq idi. Bundan sonra, uzun illər boyunca, belə bir biliksizliyin hansısa ziyanlar verə biləcəyi ilə bağlı danışmağın özü də nə üçün yararlı olduğu sualı qoyulmadı, daha sonra isə belə bir durumun hansısa ziyanlar verə biləcəyi ilə bağlı danışmağın özü də büsbütün yasaqlandı.
Aristotel bir əsərində qadınların dişlərinin sayının kişidəkindən az olduğunu yazır. Bu adam iki dəfə evlənsə də, öz arvadının ağzındakı dişləri sayıb, dediyi sözün doğruluğunu yoxlamaq onun ağlına gəlməmişdi.