Aşk böyledir, ortası yoktur. Seveni ya kurtarır ya da yıkıma götürür. Bütün insanlığın kaderi bu ikilemdedir. Mahvoluş ya da kurtuluşu içeren bu
ikilem, aşkın olmazsaolmaz sonucudur.
«insanların babası olan Yüce Tanrı'nın, çocuklarına ve torunlarına nasıl böyle azap çektirdiği ve onların çığlıklarını duyduğunda, kendisinin de içinin sızlamamasına şaşıyorum inanın.»
Derin duygulara sahip olan içtenlikli bilge ruhlar, insanı Tanrının var ettiği gibi kabullenin. Bu uzun bir deneme, gizemli bir
kaderin gerçekdışı hazırlanışıdır. Bu kader, bu gerçek kader, insanoğlu için mezarın ilk merdiveninde başlar. O zaman kendisine bir şey görünür ve o da bu «son»u tercih etmeyi bilir. «Son"Bu kelimeyi iyice düşünün, yaşayanlar sonsuzu görür, ama
«son» sadece ölülere özgüdür. Sadece bedenleri, şekilleri, görüntüleri sevenlere yazıklar olsun. Ölüm ondan her şeyi çekip alacaktir. Ruhları sevin, sevin ki ölümün ötesinde bile onlara kavuşasınız."