Kimdir bilmem, bir ahenk-i cemâl-i târ u mar,
Beni benden alan, süzülen şîvâlı sîmâdır.
O yâre meylin ah, ne gam, ne vasl-i dem, ne niyaz,
Göçüp giden hâlim, göğe salınan âh-ı pür-îhtiyâzdır.
Âşiyân-ı hülyâ, zayi olmuş kuş misâli,
Hâk-i sâkin olsa da cihânda zâr u derbendâr.
Bir kemâl ki, yoktur ihtifâ ne zâhirde,
Gizlenir derûn-i cânânda, hançer olur her zâr.
Ey bî-sûkûn gönlüm, niçin böyle yare meylettin?
Bir sel misâli ömrümden giden ahvalin sâde cenkdir.