Kimsesizler Coğrafyası bir #6şubat hikayesi. Ülkemizde yaşanan son yılların en büyük depremi yıkılan evler, içlerinde kaybolan canlar dağılan yuvalar... Çok büyük acıydı. Biz acıyı uzaktan yaşayanlar dışında göçük basında günlerce dualar edip umutla bekleyenler vardı.
Kitabımıza gelecek olursak anlatıcımızla o günlere gidip göçük başında bekliyor hissi içime işledi. Anlaticimiz deprem bölgesinde olan kuzenini bulmak icin İstanbuldan yola cıkıyor. Gittiğinde gördükleri onu derinden etkiliyor, sarsıyor. Kuzeninin ailesi yurtdışında olduğundan göcük basında onu beklemek ona düşmüştü. Kendi gibi bekleyen Ali ile kesişiyor gözleri, sözleri... İskenderun 6 Şubat depreminin hemen sonrası, iki adamı bulusturan yıkılan binaların altından bir umutla bekledikleri yakınlarıydı. O kuzenini beklerken Ali de kızı ve eşini bekliyordu. Bir yandan onların nefeslerini duymak icin dualar edip beklerken bir yandan eşini ve kızını bekleyen Ali'nin anlatıcımızla sohbetine dahil olup onun ve ailesinin hayatını dinliyoruz. Ali defalarca sıfırdan hayata tutunmuş bir adamdı bir defa savaşta ailesini kaybetmişti ama bu kez olmazdı, olmamalıydı. Üstelik eşi ve kızının ayakları çok üşürdü.Ali' nin onlara onların Ali'ye ihtiyacı vardı.
Anlatıcımız Ali'yi ayakta tutmak icin sordukca soruyordu biliyordu ki Nahrin ve Sara sağ cıkmazlarsa bu enkazdan, Ali de gömecek kendini.
6 Şubat ülkenin başına gelen büyük felaketlerden biriydi ama biz bu kurguda daha çok herşeye rağmen acının icine serpilmiş umudu, sevgiyi ve birbirini hiç tanımayan insanların bir oluşunu okuyoruz.
#kimsesizlercoğrafyası
"Her şey yıkıldığında geriye ne kalır?" diye soruyor kitap daha ilk cümlesinde...
Okumaya başlandığım anda ismiyle müsemma bir romanın, Kimsesizler Coğrafyası'nın dünyasına hızlıca çekildim. Zekeriya Çetin bizi o acı dolu 6 Şubat sabahına götürüyor, Hatay’da bir enkazın başına. Ve orada Irak’tan başlayıp Hatay sınırına uzanan, mülteci olmanın ağırlığıyla ezilen bir başka hayatla, Ali’nin hikâyesiyle buluşturuyor.
İki farklı yas, iki farklı bekleyiş... Ortak noktaları ise o tarif edilemez acı.
Kitabın en sevdiğim yanı bu kadar yoğun bir kederi anlatırken asla ajitasyona düşmemesi oldu. Dil o kadar duru, anlatım o kadar gerçekçi ki sayfalar arasında dolaşırken bir belgesel izliyor gibi değil de, o enkazın başında, o acı dolu bekleyişlerde, o anlarda asılı kalmış gibi hissediyoruz.
İncecik bir kitap ama "Acısı ağır gelir, sindirerek okurum" diye düşünmüştüm; oysa başladığım gibi bitti.
Zekeriya Bey’in önceki kitabında, “Uzun Zaman Önce”de daha çok bireysel bir yolculuğun izini sürerken bu sefer acının kolektifleştiği, sınırların anlamsızlaştığı o acı gerçekle yüzleşiyoruz.
“Kimsesizler Coğrafyası” edebi bir metin okumanın ötesinde bu toprakların ve bu devrin gerçeklerine tanıklık etmek isteyen herkesin kütüphanesinde olmalı.
#KimsesizlerCoğrafyası #ZekeriyaÇetin #İnkılapKitabevi #KitapYorumu #6Şubat #Hatay #OkudumBitti #KitapTavsiyesi
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
RENKLİ UÇURTMALAR KAMPI
Merhaba arkadaşlar, bugün sizlere @kirmizikediyayinevi nden @namikkemalbicer kaleminden #renkliuçurtmalarkampı kitabıyla geldim.
Öyle bir kitap okudum ki, nasıl başlayacağımı ne diyeceğimi inananın bilmiyorum... İlk sayfasında ağlamaktan bıraktığım bir kitaptı. Nasıl yani diyeceksiniz? Asrın felaketi 6 Şubat deprem gecesini okudum. Yaşadığım depremi okumak kötü hissettirdi, çünkü o korkuyu, paniği, çaresizliği hepsini iliklerime kadar hissettim, yaşadım...
Ömer, gecenin bir yarısı Alya'dan aldığı telefonla uyanır. Tabi o kara güne kimse uyanmak istemezdi. Alya, depremi duymuş ve hemen Ömer abisine haber vermek istemişti. İstanbul'da yaşayan bu iki gencin aileleri Adana'daydı ve depremi hissetmişlerdi ve aileleri iyiydi.
Alya, Adana'dan iki arkadaşıyla konuşmuş ve Hatay'a yardım kolisi götüreceklerdi. Alya'da hemen uçak bileti alıp Adana'ya gidecekti onlarla .Hatay'a gitmek için belki Ömer abisi de gelir diye aramıştı ve yanılmamıştı.
İştee olanlar başlıyor..
Bu gençler, yalnızca yardım etmek için çıktıkları bu yolda, hayatlarının hiç beklemedikleri bir yöne savrulacağından habersizlerdi. Adım attıkları her yerde çaresizliğin ardından doğan umutla tanıştılar, insanlığın en zor sınavlarına tanıklık ettiler.
Depremin ört pas edilmiş yönlerine eleştirel bir bakışla anlatırken, dayanışma, umut ve hayatta kalma mücadelesi konuları da ele almış yazarımız.
"Her enkaz yarım kalmış bir hikâyedir."
"Belki bir mucizeye inanıyor belki de hiç olmazsa başında ağlayabileceği bir mezar olsun...(biz de bir mucize beklemiştik o günler de ama olmadı ne yazık ki...)"
@herayokuyanlarkulubu
#alıntı
“En karanlık geceden sonra bir mucize doğabilir mi?”
Herkese merhaba,
Yakın geçmişimizde #6şubat depremini yaşamış, derin acılarla sarsıldık. O bölgede yaşamayanlar kısıtlanmış haberlerde çıkan olayları hayretler içerisinde izledi. Onlardan biri de bendim. Aklımdaki soru “Sağ kalanlar nasıl hayatlarına devam edecek?” olduğuydu. Bir gecede evsiz, kimsesiz kaldı yurttaşlarımız… Peki bir sis perdesi yok muydu? Bazı gerçekler saklanmamış mıydı? Pek tabii vardı!
Sevgili @namikkemalbicer ‘in yaşanmış olaylardan yola çıkarak, kurgudan destek alan ilk romanı #renkliuçurtmalarkampı biraz da söylenmeyen, söylenemeyen acıları gün yüzüne çıkartıyor.
Kendi çağının insanlarının vatana büyük katkıları olmuş gibi bir de Z kuşağını yargılamaları yok mu! E siz ne yaptınız da ne bekliyorsunuz bu gençlerden? Ancak o gençler derin bir acının karşısında birbirine kenetlenmeleri yerlerini yurtlarını terk edip, hiç tanımadıkları insanlar için canlarını nasıl hiçe saydıklarını okurken gözlerinizin dolmaması (kaldı ki biraz insana dair bir şeyler varsa içinizde…) mümkün değil.
İstanbul’dan Adana’ya kalkan uçakla yardım etmek için yola çıkan Ömer, Alya ve diğerleri hayatlarının bambaşka yöne evrileceğinden habersizdi…
Peki ya onları orada neler bekliyordu?
Yardım kampına sızan örgüt üyelerinin planı neydi?
İyilikten maraz doğar mı?
505 ve 515’in ardındaki giz neydi?
Bir uçurtmayla insan tekrar umuda sığınabilir mi?
Kartalın kanatları başka bir bedende hayata tutunabilir mi?
Sayfa sayısı az kitaplar da kalabalık karakterlere yer verilmesi dezavantajdır. Sizin zihninizde canlanması gerekir. Her olaydan “bu kimdi şimdi?” diye soru işareti kalmamalıdır. Ya da her seferinde geriye okuma yapılmamalı… Ancak #renkliuçurtmalarkampı ‘nda buna rağmen karakterlerin herbiri öyle güzel
Merhaba kitap severler;
O kara günün acıları taze olan,daha dün gibi yaraları iyileşmeyen,hayatta kalan unutulan depremzedelerin yaşadıkları aklıma, haberlerde gördüğüm o yaşanan geceler, yakınlarımıza ulaşmaya çalıştıkça yitirdiğimiz o akıl almaz anları hala dün gibi yaşıyorum.
Rabbim tekrarını yaşatmasın inşallah.Velhasıl kelam kitaba gelicek olursak,oldukça akıcı bir şekilde okunduğu halde olay örgüsünde ki hızlı geçişler ve gözle farkedilecek şekilde hatalar mevcuttu.Her şey o kadar hızlı aktı ki her şey üst üste yaşandı.Hiç bir duyguyu bu yüzden hissedemedim. Belki empati duymak için yazılmış olabilir, ancak o yoğun duygu geçişlerini hissetseydin benim için daha lezzetli bir okuma olacaktı.
Kitabımız depremın etkisinde hayatta kalma çabaları,alışma süreleri eler alırken.,
Merve'nin bir gece hayallerini ailesini anlattığı bir gece de Malatya 'da gerçekleşen, yüzyılın felaketi olarak geçen 6 Şubat depreminden sonra ki hayatta kalma çabaları, alışma süreleri, Merve'nin gözüyle deprem, barınma ihtiyaçları, yardım ve dayanışma sonrası...
İlerleyen sayfalarda da 3 adet çocuk hikayeleri de mevcut...
Kitap , ve sevgiyle kalın...
#Yaşamınkıyısında/6şubat
Şaban Alıyev
@butikokur_
Derya KÖSEDAĞ
#fundaileheryerdeoku
#heryerdeoku#etamin
#fyp#kitapoku
#reklam#değil
#benimkütüphanem
#benimseçkilerim
Şaban Alıyev
@butikokur_
Derya KÖSEDAĞ
#fundaileheryerdeoku
#heryerdeoku#etamin
#fyp#kitapoku
#reklam#değil
#benimkütüphanem
#benimseçkilerim
61 sf. #yaşamınkıyısında #6şubat /71/
Cengiz Demirci
Şaban Alıyev
Selamün Aleyküm
Öncelikle depremde kaybettiğimiz canlarımıza Allah'tan rahmet, kalanlara sabırlar diliyorum.
Rabbim milletimize hiç bir zaman zeval vermesin.
Yaşanan asrın felaketinin etkileri hala devam ederken ,bu kitap ile bir kez daha anlamış oluyoruz ki insanî duyguların, yardım ve dayanışmanın önemini...
Bugün sizlere ismiyle bile oldukça etkileyen kıcacık bir öykü kitabıyla geldim.
Yazarın ilk kitabı ,iki bölümden oluşuyor.
İlk bölümde Malatya'da yaşayan depreme şahit olan Gülçin ile ailesinin hayata yeniden tutunma mücadelerini ve yaşadıkları zorluklar kaleme alınmış...
İkinci bölümde çocuklar için üç tane birbirinden değerli konuya ev sahipliği yapan hikaye var...
Her yaş grubunun rahatlıkla okuyabileceği bir türde kaleme alınmış. Ben okudum şimdi çocuklarım da okuyabilirler...
Biz bu kitabı canım arkadaşım @butikokur_ ile okuduk gelsin sıradaki
Kitapla ve Sevgiyle Kalın
#okudumbitti #kitap
#deprem #ögretmen
#öykü #book #flp #oku
Şaban Alıyev
Selamün Aleyküm
Öncelikle depremde kaybettiğimiz canlarımıza Allah'tan rahmet, kalanlara sabırlar diliyorum.
Rabbim milletimize hiç bir zaman zeval vermesin.
Yaşanan asrın felaketinin etkileri hala devam ederken ,bu kitap ile bir kez daha anlamış oluyoruz ki insanî duyguların, yardım ve dayanışmanın önemini...
Bugün sizlere ismiyle bile oldukça etkileyen kıcacık bir öykü kitabıyla geldim.
Yazarın ilk kitabı ,iki bölümden oluşuyor.
İlk bölümde Malatya'da yaşayan depreme şahit olan Gülçin ile ailesinin hayata yeniden tutunma mücadelerini ve yaşadıkları zorluklar kaleme alınmış...
İkinci bölümde çocuklar için üç tane birbirinden değerli konuya ev sahipliği yapan hikaye var...
Her yaş grubunun rahatlıkla okuyabileceği bir türde kaleme alınmış. Ben okudum şimdi çocuklarım da okuyabilirler...
Biz bu kitabı canım arkadaşım @butikokur_ ile okuduk gelsin sıradaki
Kitapla ve Sevgiyle Kalın
#okudumbitti #kitap
#deprem #ögretmen
#öykü #book #flp #oku