Hulya Gul
@7114_
Şu anda okuduğu kitaplar
En'ler KitabımFelsefe-Düşünce
İyi ki rastlamış ve okumuşum dediğim kitap. En sevdiklerimden biri, en çok altını çizdiğim, beni en çok etkileyen kitaplardan biri, bakış açımı değiştiren, bana duygu ve düşünce dünyam açısından en iyi gelen kitapların başında... Öğrencilerime, özellikle de sıkıntı içinde olanlara, arkadaşlarıma rahatlıkla tavsiye edeceğim güzide bir kitap. Okuyun, okutun denir ya, bence bu kitap bunu hak ediyor.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Keşke Dememek için Bir An Önce Okuyun
Bazı kitaplar vardır okuyup bırakırsınız elinizden, tekrar okumaya gerek duymazsınız. Bazıları vardır ki tekrar okumak istersiniz Oblomov gibi. Her okunduğunda farklı tatlar ve etkiler bırakabilecek bir eser Oblomov bence.
Ben romanı 16 yaşındaki kızımla arka arkaya okudum. İkimiz de romanı çok beğendik fakat romandaki sevdiğimiz ve şöyle olsaydı dediğimiz yerler farklıydı.
Roman dört bölüme ayrılmış. Ben özellikle ilk ve son bölümüne bayıldım. İkinci ve üçüncü bölümlerin biraz uzatıldığını düşünüyorum açıkçası, maalesef ara ara sıkıldım bile. Kızım ise özellikle ikinci bölümü sevdiğini söyledi.
Romanda en sevdiğim ve beni hayran bırakan unsur, betimlemeler. Yazarın gerçekten çok başarılı gözlem ve analiz yeteneği var. Hayran olmamak elde değil. Kişi betimlemeleri de yer betimlemeleri de. Betimlemeler hareketli, kesinlikle sıkmayan, aksine kendine çeken, akıcı, sürükleyici, doğal, samimi, zengin, şaşırtıcı yer yer ironik, mizahi; yer yer çocuksu, masum, masalsı, sıcak ama bir kadar derin betimlemeler, canlı, capcanlı. Kişiler o kadar başarılı çizilmiş ki ya kendinizi buluyorsunuz karakterde ya da yanınızdaki insanları tanıtıyor adeta.
Romanda dikkatimi çeken bir diğer unsur da çocuk eğitimi. Kesin ifade etmek doğru olmayabilir ancak şöyle bir çıkarımda bulundum. Aşırı korumacı olan ailelerde küçükken hiçbir sorumluluk verilmeyen çocuklar ilerde Oblomov gibi; küçük yaşta sorumluluk verilerek yetiştirilen çocuklar ise ideal bir tip olarak gösterilen Ştolts gibi olur. Aslında küçük bir ders çıkarılabilir kişisel olarak da anne, baba olarak da. Hem kendimiz iyi, dürüst, temiz kalıp hayallerimize ulaşmak için yapılması gerekenleri yapmalıyız hem de çocuklarımızın böyle olabilmesi için gerekli ortamı ve fırsatı onlara sunmalıyız.
Oblomov çok eğitici ve sevimli bir karakter
İyi ki Okumuşum
Romanın bende bıraktığı etki azalmadan sıcağıyla eseri değerlendirmek istiyorum. Yazarın mit hâkimiyeti mükemmel. Onları bir kurgunun içine o kadar başarılı yedirmiş ki… Masal tadında, hem yerli hem yabancı anlatılarla kaynaşmış bir roman okuyorsunuz. O kadar bizden ama bir o kadar evrensel.
İsrafil’i, Yusuf’u, Adile’yi, Marika’yı, Zehra’yı, Mavi’yi sevmemek mümkün değil. Kasabadakilerin yaptıkları ise okurken sizi çıldırtıyor. Duygular iç içe giriyor adeta. Seviyor, hayran kalıyor, üzülüyor, heyecanlanıyor, kızıyor, nefret ediyorsunuz yer yer. Bazı yerlerinde soyut ve kapalı bir anlatım kullanılmış ama oldukça anlaşılır ve etkileyici. Olaylar ise akıcı ve sade anlatılmış.
Çok sevdim, kesinlikle tavsiye edebileceğim kitaplardan biri.
İlk İncelemem
Esme, annesi Lily, babası Harry, vaftiz annesi Edith, hizmetçi Lizzie, Dr. Murray ve kızları, Dizgici Gareth, Mabel, Tilda, Bill… Romanda oldukça başarılı çizilmiş başlıca karakterler. Başkarakterimiz Esme. Olaylar çoğunlukla Scriptorium’da geçer. Burası Dr. Murray başkanlığında Osford Sözlüğü’nün hazırlandığı kulübedir. Dr. Murray’la eski arkadaş olan Esme’nin babası da burada çalışır. Esme de çocukluğunu burada, tasnif masasının altında, geçirir. Dr. Murray’ın hizmetçisi Lizzie Esme’nin annesi olmadığı için onunla ilgilenir aynı zamanda. Lizzie, Esme’nin her konuda yardımcısı ve sırdaşıdır ve tabii bir de Edith var. 9 yaşında Scriptorium’dan “cariye” kelime kâğıdını alıp Lizzie’nin odasındaki bavula saklar. Arkası da gelir. 11 yaşında yakalanır, Lizzie’nin odasına gidip düşünmesi istenir. Esme de odada bavula şapka iğnesiyle “Kayıp Kelimeler Sözlüğü” yazar. 14 yaşında istemediği halde yatılı okula gönderilir, neyse ki babası ve Edith yaptıkları yanlışı anlayıp onu getirirler. 16 yaşında babasının yanında çalışmaya başlar.
Buraya kadar ortalama bir roman gibi gelmişti ama yanıldığımı anladım çok geçmeden. Roman asıl bundan sonra içine aldı beni diyebilirim. Esme’nin kelime toplamak için Lizzie’den yardım istemesi, kapalıçarşıya gitmeleri, burada tanıştığı Mabel, Tilda ve sonrasında Bill, Tilda ve Bill ile tiyatro deneyimi, süfrajetler (İlk defa bu kitapta tanıştım bu kavramla. Çok etkileyiciydi.), hamile kalması, teyzesinin yanına gitmesi, Kız’ı vermek zorunda kalması, bunalım geçirmesi, Gareth’ın hayatına girmesi ve I. Dünya Savaşı. Romanın sonuna dair hiçbir ipucu vermek istemiyorum. Özellikle savaş ve sonrası oldukça duygusal ve etkileyiciydi. Kitaptaki bazı olayların ve kişilerin gerçek hayattan alındığını okuyunca roman bir kat daha anlam kazandı gözümde. Ciddi