AYLİN BALBOA OKUMAK İÇİN 10 SEBEP
Aylin Balboa 1.Belki Bir Gün Uçarız, Ateş Sönene Kadar ve Bu Hikâye Senden Uzun Osman adlı kitaplara imza atan Aylin Balboa, günümüz Türk edebiyatında özellikle "anlatı" ve "öykü" arasındaki gri bölgede kalem oynatan, samimiyeti ve ironiyi bir hayatta kalma mekanizması olarak kullanan nev-i şahsına münhasır bir yazardır.
2. Balboa’nın üslubunun en belirleyici özelliği, son derece sade ve doğrudan bir dil kullanmasıdır. Yazar, ağdalı cümlelerden ve edebiyat yapma kaygısından uzak durarak okuruyla bir "dost sohbeti" samimiyetinde bağ kurar.
3. Balboa, en trajik anları (ölüm, hastalık, ayrılık) anlatırken bile araya sıkıştırdığı ironik gözlemlerle okuru ters köşe yapar. Örneğin; Belki Bir Gün Uçarız’da yer alan Çiş, bir ölüm haberini aldığında hissettiği ilk şeyin "çişinin gelmesi" olması, insanın en derin acı anlarında bile biyolojik ve absürt gerçeklikten kaçamayacağını gösteren çarpıcı bir öyküdür.
4. Anlatımı, uzun betimlemeler yerine kısa, eyleme dayalı ve duyguyu bir yumruk gibi indiren cümlelerden oluşur. Balboa Tımarhane Notları’nda "metaforları sevmediğini" ve "hayatın zaten yeterince karmaşık olduğunu" belirtir. Lafı dolandırmaz. Sayfalar sürecek bir ruh halini üç kelimelik bir cümleyle kalbinize mühürler. Bu da onun metinlerini son derece akıcı ve akılda kalıcı kılar.
5. Özellikle baba ve abi figürleri üzerinden şekillenen kayıp teması, yazarın tüm kitaplarında merkezi bir yer tutar. Ancak bu yas, kutsanan veya yüceltilen bir duygu değil; bazen "kusmuklar içindeki bir baba" görüntüsüyle , bazen de "içindeki elektriklerin kesilmesi" gibi mekanik bir boşlukla anlatılır.
6. Bu Hikâye Senden Uzun Osman kitabında somutlaşan "Osman" figürü, biten bir aşkın ardından tutulan yasın evrensel ve bir o kadar kişisel temsilcisidir. Burada ayrılık, sadece bir kalp ağrısı değil,Edebiyat
Aylin Balboa 1.Belki Bir Gün Uçarız, Ateş Sönene Kadar ve Bu Hikâye Senden Uzun Osman adlı kitaplara imza atan Aylin Balboa, günümüz Türk edebiyatında özellikle "anlatı" ve "öykü" arasındaki gri bölgede kalem oynatan, samimiyeti ve ironiyi bir hayatta kalma mekanizması olarak kullanan nev-i şahsına münhasır bir yazardır.
2. Balboa’nın üslubunun en belirleyici özelliği, son derece sade ve doğrudan bir dil kullanmasıdır. Yazar, ağdalı cümlelerden ve edebiyat yapma kaygısından uzak durarak okuruyla bir "dost sohbeti" samimiyetinde bağ kurar.
3. Balboa, en trajik anları (ölüm, hastalık, ayrılık) anlatırken bile araya sıkıştırdığı ironik gözlemlerle okuru ters köşe yapar. Örneğin; Belki Bir Gün Uçarız’da yer alan Çiş, bir ölüm haberini aldığında hissettiği ilk şeyin "çişinin gelmesi" olması, insanın en derin acı anlarında bile biyolojik ve absürt gerçeklikten kaçamayacağını gösteren çarpıcı bir öyküdür.
4. Anlatımı, uzun betimlemeler yerine kısa, eyleme dayalı ve duyguyu bir yumruk gibi indiren cümlelerden oluşur. Balboa Tımarhane Notları’nda "metaforları sevmediğini" ve "hayatın zaten yeterince karmaşık olduğunu" belirtir. Lafı dolandırmaz. Sayfalar sürecek bir ruh halini üç kelimelik bir cümleyle kalbinize mühürler. Bu da onun metinlerini son derece akıcı ve akılda kalıcı kılar.
5. Özellikle baba ve abi figürleri üzerinden şekillenen kayıp teması, yazarın tüm kitaplarında merkezi bir yer tutar. Ancak bu yas, kutsanan veya yüceltilen bir duygu değil; bazen "kusmuklar içindeki bir baba" görüntüsüyle , bazen de "içindeki elektriklerin kesilmesi" gibi mekanik bir boşlukla anlatılır.
6. Bu Hikâye Senden Uzun Osman kitabında somutlaşan "Osman" figürü, biten bir aşkın ardından tutulan yasın evrensel ve bir o kadar kişisel temsilcisidir. Burada ayrılık, sadece bir kalp ağrısı değil,Yutanhoyrat1000Kitap
Spiderwick Günceleri'nin 4. kitabı olan Gecenin Karanlığında'yı az önce bitirdim ve sıcağı sıcağına bir inceleme yazmak istedim.
Açıkçası, serinin diğer kitaplarına kıyasla bu cilt biraz sönük kalmış gibiydi. Hikayenin sonuna doğru serinin ana kötü karakterini nihayet kanlı canlı görmemiz dışında, tempoyu yükselten pek bir heyecan verici kısım yoktu. Bahsettiğim bu ana kötü karakter de başlangıçtaki o ürkütücü havasına rağmen beklentimin biraz altında kaldı. Yazarın karakteri ilk tanıtırken kullandığı kılık değiştirebilme özelliği ve fiziksel hareketlerindeki tekinsizlik ne kadar etkileyiciyse, finale doğru karakterin hikayedeki etkisi bir o kadar azaldı. Yine de kitabın sonunda asıl amacının ne olduğunu tam olarak anlamış bulunuyoruz.
Bu ciltte bende tek merak uyandıran nokta; ana kötü karakterin, yani Yutanhoyrat'ın o gizemli kılavuz kitabı nasıl ele geçirdiği sorusuydu. Tüm hikaye sanırım serinin sonu olan 5. kitapta düğümlenip tamamlanacak; onu da bugün içinde bitiririm diye düşünüyorum. Genel serinin yüksek temposuna nazaran biraz durağan kalsa da geçiş kitabı olması yönüyle benden 8/10 almayı başaran bir eser oldu.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
İntikam Tahtı-Rina Kent1000Kitap
"Ne istersen yap. Beni ısır,vur ya da bir şantiyeye göm ama bu verdiğim kararı değiştirmeyecek. O kararın ne olduğunu biliyor musun?"
"Yemin ettik ve ben ona sadık kalmayı düşünüyorum. Ölüm bizi ayırana kadar."
Taht düeti serisinin ikinci kitabı İntikam Tahtında ilk kitabın sonunda Rai'nin öğrendiği gercekler yüzünden Kyle'dan intikam almaya karar veriyor. Bunun için ona küçük bir oyun yapiyor ve başına bir şey gelmiş gibi davranıyor. Kyle'ın bu sahnelerde Rai'ye olan davranışları çok güzeldi. Ona her şeyi baştan anlatmaya çalışması ve hep yanında olmaya çalışması güzel bir detaydı. Tabi bir yerden sonra Rai görevini yerine getiriyor ve Kyle'a bir şey yapıyor. Bu sahnede bazı gerçekler daha ortaya çıkıyor. Özellikle Kyle'ın küçükken yaşadığı olay çok üzücü. Küçücük bir çocuğun bunları görmesi ve daha sonra kötü bir şekilde yetismesiyle aslında Kyle'ın neden intikam almak istediğini net olarak okuyoruz. Birbirlerine karşı net olduktan sonra kitap daha güzel oldu benim için. Rai'nin güçlü duruşu ve kimseye boyun eğmemesini sevdim. Kyle kitapta favori karakterim oldu. Bu kitapta ilk kitaba göre aksiyon sahneleri daha iyiydi. Ve intikam adına güzel olaylar okudum. Akıcı bir kitaptı ve keyifle okudum. Rina Kent benim dark romance türünde okumayı sevdiğim bir yazar. Eğer bu türde kitaplar okumayı seviyorsanız akıcı ve hızlı okunduğunu söyleyebilirim. Sonu da benim için güzel biten bir kitap oldu.
Kitaba puanım:8/10
Simon kernick - son 48 saat
"Simon Kernick’in ‘Son 48 Saat’inde, bir baba, kaçırılan kızını kurtarmak için sadece 48 saatlik kritik bir zaman dilimine sıkışıyor. Bu zorlu mücadele, bir babanın çaresizlikten cesarete uzanan yolculuğunu anlatırken, her sayfada gerilimi dorukta tutuyor. Karakterlerin iç çatışmaları, beklenmedik ters köşeler ve zamana karşı amansız yarış, polisiye severleri sayfaları çevirmeye mecbur bırakıyor. Eğer gerilim ve aksiyonu bir arada seviyorsanız, bu kitap tam size göre
8/10
''film şeridi gibi gözlerimin önünden geçti''
Bitirdim.. sıcağı sıcağına düşüncelerimi yazıyorum:
Önce kısacık özetleyeyim;
Kitap Geceyarısı Kütüphanesi evreninde geçen bir yan hikaye diyebiliriz.
Geceyarısı Kütüphanesi yaşamla ölüm arasında geçiyordu, bu kitapta ise ölümden sonra tabiri caizse kahramanımızın hayatı ''film şeridi gibi gözlerinin önünden geçiyor''
Bir kez daha yaşama şansınız olsa neyi farklı yapardınız?
Yarım kalmışlıklar, pişmanlıklar, yol ayrımları, kazanılanlar, kaybedilenler..
Kaybettiklerin kazandıklarına değdi mi?
Matt Haig'in kitaplarında dersler vermesini seviyorum. Hikayeleri edebi açıdan çok zengin olmasa da mesajı güzel olduğu için kendini okutuyor.
Sonuna kadar merakla, hevesle okudum. Bazı anlarda kızdım, bu kadar da değil artık dedim, bazen sevindim.
Karakterleri; özellikle de Maggie'yi çok sevdim, anneye başlarda çok kızdım sonraları onu da anladım, Dougie'yle, Charlie'yle, herkesle ayrı bağ kurabildim. Sevdiğim şeylerden biri de karakterlerin çok net bağ kurabilinen insanlar olarak resmedilip aktarılması oldu.
Dediğim gibi, Matt Haig bu konuda başarılı bir yazar. Kendisi de hayatın akışında zaman zaman savrulup kaybolan biri olarak, yaşamanın değerini anlamış ve feleğin çemberinden geçmiş bir adam. Kitaplarıyla biz okurlara da bu mesajı aktarmaya çalıştığını düşünüyorum ve bence bu çok asil..
Yine de devrik cümlelerinden ve karakterlerin verdiği ''Ha?'' tepkilerinden gına geldiğini söyleyebilirim. Umarım gelecekte dilbilgisine daha fazla dikkat eder.
Keyifli bir okuma yolculuğuydu.
Genel puanım 8/10
Korku(yorum)
Sonuna kadar gerginliğin, şüphenin, korkunun azalmadığı soluksuz bir hikaye. Ben her şeyin hayal olabileceğini düşünmüştüm ancak her şey yaşanmış. Kadının korkusunu her satırda, her sayfada yoğun şekilde hissettik. Yazarın çok başarılı olduğunu düşünüyorum, okuması keyifliydi. Normalde 10 puan ancak çok gerildiğim için 8.