Galip Karagülle
@83modelucurtma
Kitap tam da kahramanı Şener Kutlu gibi, acayip ve komik arasında bir pinpon maçı misali girişiyor, gelişiyor, sonuçlanıyor... Aradaki kronolojik olaylar dökümü biraz metalik tat veriyor sanki okuyucunun damağına... Yer yer gülümseten, yer yer herkesin hayatındaki zorlukları, başarısızlıkları, ekonomik toslamışlıkları anımsatıp hüzünlendiren bir macera geçiyor okuyucunun gözünün önünden biterken. Romandaki olayların tam da bu günlerde - Mayıs 2020'de- bitişi de çok ilginç, yazıldığı dönemde yazar dahil kime anlatsak içerisinde bulunduğumuz günleri-Korona Salgını-, aynı bu kitap gibi fantastik bir hayal olarak nitelendirirdi belki... Unutmadan, yazarın hayal gücünü ve esprilerini betimlemelerine incelikle yedirip okuyucuya sunuşu takdire şayandı şahsımca, tebrik etmeli.
Reklam
İnsanoğlu bavullara tekerlek koymayı düşünemeden önce Ay'a indi. Atom bombasını DNA molekülünün yapısından önce buldu. Ne diyordu Vonnegut: Fizik bölümünün girişine tek bir kelime, "BOM!" yazılmalı. Bunlar fikir vermez mi? Hayatı kolaylaştırmaktan önce ele geçirme, ezme, araklama geliyor insanoğlunun aklına.
Galip Karagülle
, bir kitap okudu8/10
4 günde okudu
·Okunma: 11 Mayıs 2020 01:19
·2020 3. kitabı
Kitabın en büyük alamet-i farikası, ana temasını da oluşturan kahramanlarımıza anılarını unutturan sisin, baştan sona okuyucuya da eşlik etmesi, okuyucunun hafızasını da aynen kahramanlarımızın hafızaları gibi puslu hale getirip hikayemiz sonlandıkça sisin de dağıldığını hissettirmesi, o ferahlığı bilinç altında uyandırması sanki... Bu hissiyatı o kadar ince ince hikayeye işlemiş ki yazar gerçekten takdir edilesi, kurgu yavaş ilerliyor, kitap zor okunuyor gibi gelmesi de okuyucuya hep bu nedenle gibi, o sisin size eşlik edişi satırları sizin için ağır hale getiriyor farketmesenizde. Biraz ağır ilerlese de, kitap bittiğinde sisin sizin zihninize de dokunmuş olduğunu hissetmek fevkalade.
