Galip Karagülle
@83modelucurtma
Ah Güldiyar !!! Okudukça kırılıyor, kızıyor, sızladıkça sızlıyor, yana yana çevirip sayfaları kitap bitiminde Güldiyar'ın gözlerinden dökülüp gidiyoruz biz okuyucularda... Keşke diyor insan keşke sadece şu kitapta kalsa, öğütülüp bitse yazarın ellerinde yeryüzünün sayısız Güldiyarlarının çileleri de, bahar çiçeklerinden başkası değemese gönüllerine... Keşke bunca katılaşmasak cebimizdeki masumiyeti tüketmeden geçip gidebilsek ömürlerimizden bizlerde, katılaştıkça kırmasak kırılmasak renksizliğin cenderesinde... Muhteşem betimlemeler, anlatılarla güz hüznünde yapraklar gibi düşüp nihayetlendiğimiz muhteşem/yorgun bir hikaye, yazarına kocaman saygılar ve teşekkürlerle...
Reklam
Beyin gıdıklayan, insanı fırtına huzursuzluğundaki metalik mavi bir deniz kıyısına götüren, oranın hengamesinde savrulan bir kuşmuşçasına kendi düşleme çabasında yoran bir fikir üzerine inşa edilmiş roman... Okuyucuyu diyardan diyara, zamandan zamana gezdirdikçe bazen telaşlandıran, bazen acıtan, bazen ben olsaydımla başlayan düşünceler kurduran, bazen yaşadığı dejavu anlarını anımsatıp acabalı sorulara rastlatan hikayeleri vardı Harry August'un... Kitap bitince bu kadar parlak ve teferruatlı bir fikir bir seri olmayı hakediyormuş diye düşündüm ben açıkçası, tek kitap yerine bir üçleme olsaymış çok daha rahat anlatabilirmiş yazar bu hikayeyi ve karakterlere de biraz daha fazla kendilerini tanıtma şansı verip hikayeyi de sıkıştırmak zorunda kalmazmış sanki öyle yapsa, çok daha renkli çok daha görkemli hale gelirdi bu parlak fikir kanaatimce.
Ah! Canım Sait Faik... Nasıl güzel hayat resimleridir bunlar böyle, nasıl güzel renkler, renksizlikler, akıp giden, duygular, düşünceler, nefesler... Nasıl bir oyun oynar okundukça her hikayen, insanın yüreğinde başka başka müzikler, sesler... Nur içinde yat.
Tam beklenildiği gibi sürprizi bol ilginç bir kitap, merak ettire ettire bir çırpıda okutuyor size kendisini. Gelgelelim çok daha lezzetli olmalıydı bu tatlı diyorsunuz bitirdiğinizde, sanki keki muhteşem ama üzerindeki krema çok çok az, meyvesi çok çok az, özellikle kitabın sonu bu eksik tadı bırakıyor damağınızda, dallanmadan budaklanmadan siz başka tatlar beklerken puf diye bitiveriyor. Bir küçük eksi de maalesef karakterleri bize tanıtmamasında, sadece ana kahramanları o da biraz yüzeysel bir şekilde anlatmış, kitaba sıkı sıkı sarılmanızı sağlayacak, kahramanlarıyla arkadaşlık kurabileceğiniz bir anlatı yok, başladığında da bittiğinde de yabancılar size yan karakterler. Tüm bu eksiklikler biraz da yorucu bir hikaye olması kaynaklı galiba, yazar yaşaya yaşaya yazmış, buda bir an önce bu yorgunluktan kurtulmak istemesine sebep olmuşa benziyor. Son olarak başta da belirttiğim gibi çok ilginç bir hikaye, değişik bir kurgu var kitapta, okunmaya değer.
Kitap tam da kahramanı Şener Kutlu gibi, acayip ve komik arasında bir pinpon maçı misali girişiyor, gelişiyor, sonuçlanıyor... Aradaki kronolojik olaylar dökümü biraz metalik tat veriyor sanki okuyucunun damağına... Yer yer gülümseten, yer yer herkesin hayatındaki zorlukları, başarısızlıkları, ekonomik toslamışlıkları anımsatıp hüzünlendiren bir macera geçiyor okuyucunun gözünün önünden biterken. Romandaki olayların tam da bu günlerde - Mayıs 2020'de- bitişi de çok ilginç, yazıldığı dönemde yazar dahil kime anlatsak içerisinde bulunduğumuz günleri-Korona Salgını-, aynı bu kitap gibi fantastik bir hayal olarak nitelendirirdi belki... Unutmadan, yazarın hayal gücünü ve esprilerini betimlemelerine incelikle yedirip okuyucuya sunuşu takdire şayandı şahsımca, tebrik etmeli.
Reklam