Yolculuk yapmayana mutluluk yoktur Rohita!
Toplumun içinde kalınca
İnsanların en iyisi bile yolunu yitirir.
Düş yollara.
Gezginin ayaklarında çiçekler açar,
Ruhu gelişir, meyveler verir.
Kusurları yolculuğun zahmetiyle törpülenir.
Olduğu yerde duranın kaderi
O uykudaymış gibi uykuya yatar.
Ve o uyanınca uyanır.
İşte onun için düş yollara Rohita.
Hintliler için hayat sadece yaşanmak için değil, onu anlamak için vardır: Başka türlü söylersek; yaşamak için yaşanmaz. Amaç, yaşamanın anlamını keşfetmektir.
Sanat bizi avutur, bizi yüreklendirir, bizi yönlendirir. Sanat bizi iyileştirir. Bizler sadece yediklerimiz ve soluduğumuz hava değiliz. Bizler aynı zamanda duyduğumuz öyküler, çocukken bizi uyutanlardan dinlediğimiz masallar, kulak verdiğimiz ezgiler ve bir tablonun, bir heykelin, bir şiirin bize vermiş olduğu hazlarız.
İnsanlığın kendini gerçeklestirmesi konusunda en yüksek noktaya varmış olan, yeryüzünde şimdiye dek görülmüş en büyük güç olan ülkeydi o. Bu yoğunlaştırılmış küstahlığın yaratmakta olduğu uygarlık, başkaları üzerinde egemenlik kurmayı en doğal hakkı gibi görüyor ve "kurtarmak için yıkmak"tan korkmuyordu.