Yalnız sağlıklı insan aklı ile yaşansaydı, değmezdi yaşamaya can sıkıcı olurdu. Tam aksine güzel olan dünyanın gökyüzü altında bir deliler topluluğunu andırması
...becerileri ne kadar güdük kalmışsa o kadar kendini överler. Her birilerinin ayağına dolanır, onlarla birlikte görünür, elinden geldiğince geniş yer kaplamaya çalışırlar. Eh artık biliyorsunuz: Her biten otun bir yiyen tutkunu olur ya da tam tersine: Ne kadar rezalet, o kadar güçlü alkış. Kifayetsiz zümre her daim çoğunluğu oluşturur. Neden? Çünkü -dediğim gibi- insanların çoğu ahmaklığa iman eder gönülden.
Ne dersiniz: İnsana hayat bahşeden o önemli organ hangisidir? Kafa, yüz, el, göğüs, kulak, kısacası vücudun hangi sözüm ona değerli parçasıdır bir Tanrı'ya ya da bir insana hayat veren? Bence hiçbiri. Nesli devam ettiren, insandaki budalaca bir şey olsa gerek, ne bileyim acayip ve gülünecek bir şey. Öyle ki adını dahi koyamadığım bu şey zihni meşgul ettiğinde yüzde tebessüm beliriyor.