Nisa Altıparmak
@8Medea
Selanik'i, o güzel yurdumuzu düşmana nasıl teslim ettiniz de buraya geldiniz?
Sayfa 91 - Kronik
Reklam
Ben istemiyorum
Niçin hayat sofrasından, karnı doymuş bir davetli gibi kalkıp gidemiyorsun?
Niçin günlerine, yine sefalet içinde yaşanacak;
Yine boşuna geçip gidecek başka günler
katmak istiyorsun?
9/10
2019 4. kitabı
George Orwell’in 1984 romanı Winston’un çiftdüşün paradoksundan uzaklaşarak sistemi çözme çabası ekseni üzerine kurgulanmış bir distopya kitabıdır. Kitapta politika, siyaset manipülasyon ve propaganda olgularına rastlıyoruz. Büyük Birader, devrimden sonra yeni bir yönetim şekli oluşturması ve halkı yanında tutmak için tarihi, mimariyi, İngilizce’yi değiştirerek otoritesini güçlendirmiş , iktidarının geleceğini garantiye almayı başarmıştır.
İnsanları güdülerinden arındıran bu sistemin tek amacı, insanı Parti için yaşatmak. Tabii bu aşamada zeki olanlar aptal gibi görünmek zorunda kalacaklardır.
Düşüncelerini düşünce polisinden, bedenini tele ekrandan, aşkını ise sevgilisinden saklayamayan Winston deli olmak için zihnini zorlasa da artık kendisini sistemi çökertmek için eyleme geçerken bulur. Winston'un bu tutumu kalbimi maceranın neticesi ile değil büründüğü kimlikle ve vazgeçişleriyle epey kırdı.
Toplum tüm zamanlarda olduğu üzere piramitlerden meydana gelir ve en alt basamağı ise kalabalık, ancak fikir üretmekten aciz olan Proleterler oluşturur. Proleterler kısmına gelinceye kadar karşı-ütopya olduğuna emin olduğum bu kitap artık benim için çağdaş, “bildiklerimden bahseden bir kitap” haline geldi.
Romanda iktidarın amacının belli bir ideolojiye bağlı kalmaksızın kişisel çıkarları ayakta tutmak olduğunu vurgulaması da keza romanın çağını aşmış; bütün iktidarların temel tanımını yapmıştır. Zira toplumun echel ordusundan oluşması da sonsuza kadar otoritelerin politikasıdır.
George Orwell komünizmden faşizme Nazilerden Stalin’e cesur söylemleriyle kaleme aldığı bu roman belli bir dönemi değil tüm zamanları kapsayan düşünceyi eğip bükebilen bir hal almış.
Kitaptaki tedirginliği beynimde hissederek okuduğum bu romanı (okumayanı kaldıysa) tavsiye ediyorum.
Zekilik kadar aptallık da gerekliydi, ama aptalca davranmak da zekice davranmak kadar zordu.
Sayfa 301 - Can
