“ Hayat pastasının lezzetli dilimleri başka yerlerde kalmış, bugün senin payına düşen yalnızlıktır, acıdır, çamurdur ve boktur. Buna alış artık. Alış oğlum. Alış ki daha fazla üzülme.”
Başlangıçlar bulanık ve bulutlu olur ama sonlar değil.
...
Hayatın kendisi ve yaşayan her şey billur halinde değil, sisler içinde vücut bulmuştur.
Kim bilir belki de billur, dağılan sistir.
Beni soğuk bulanlarınız, kendi yalnızlığımın sarhoşu olduğumu söyleyenleriniz oldu.
.....
Uzaktan ve yukarıdan bakmasam nasıl görebilirdim sizi!
Uzakta durmadan yakın olabilir mi insan!