52. BÖLÜM
🌹 İnci🌹
Bugün oda her zamankinden daha aydınlık, sanki içimdeki taze baharın yansımasıyla yıkanmış gibiydi. Sözcükler ağzımdan birer kuş gibi kanatlanıp çıkarken, bu kez hüzne ya da gözyaşına yer yoktu. Anlattıklarım sadece güzel günlerden ibaretti. Bugün istediğim yardım değildi, mutluluğumu paylaşmaktı. Funda Hanım, zarif duruşuyla gözlerini kırpmadan dinliyordu beni. Ben ise anlatırken yorulmak nedir bilmiyor, içimdeki mutluluğu onunla paylaşıyordum. Nihayet son cümleyi kurup susmayı başarmıştım.
"İnci, duyduklarıma gerçekten çok sevindim. İkinizin adına çok mutluyum. Bak senin şeffaf oluşun Serkan’ı senden uzaklaştırmadı, aksine sana daha da yaklaştırdı. İlişkinizi daha net hale getirdi... Mutluluğu fazlasıyla hak ediyorsun ve doğru seçim yaptığını biliyorum.” Derince nefes aldı. Gözlerimin içine dikkatlice baktı ve ellerini masasında birleştirerek konuşmasına devam etti. "Şimdi sana bir şey diyeceğim ve senden sadece beni dikkatle dinlemeni istiyorum. Tıpkı senin, buraya gelip hayatının en özel, en kırılgan yerlerini benimle paylaştığın gibi… Ben de sana bir şey anlatmak istiyorum." Merak, ılık bir ürperti gibi sırtımdan aşağı süzüldü. Hafifçe öne doğru eğildim, "Peki," dedim fısıltı gibi bir sesle.
"Buraya defalarca geldin. Zorlandığın, gözyaşlarını tutamadığın anlar oldu. Ama yine de incinmişliğinle bura da var oldun, içtenlikle anlattın. Bu, senin cesaretindi. Bunun için sana teşekkür ederim."
"Ben de size teşekkür ederim, bu süreçte hep yanımda olduğunuz için."
Anlık duraksadı, söyleyeceği kelimeleri kafasında tartıyor gibiydi. Onu hiç bu halde düşünceli, stresli görmemiştim, belli ki diyecekleri önemliydi.
"Şimdi sana bir şey soracağım. Diyelim ki buraya yalnız gelmedin. Yanında en yakınını, sevdiğin arkadaşını ya da
❝Eğer doğru bakarsan, tüm dünyanın bir bahçe olduğunu görebilirsin.❞
— 
Frances Hodgson Burnett
Frances Hodgson Burnett
911- Bahar, Hıdırellez,Yaşamın Tazelenmesi Ve Anne Olmak
Bahar ne zaman gelir?
Kaç farklı ritüel ile nasıl kendini gösterir?
Nedir bahar?
Mimozalar mıdır ilk müjdecisi kısa kış günlerinin sonuna doğru güneşin yalancılığına aldırmadan bize merhaba diyen?
Sıklemenler ve yabani menekşeler ile sakarcalar mıdır fındık bahçelerimizi her bir motifinde farklı anlamın gizlendiği desenli halıya çeviren?
Havaya, suya, toprağa düştü diyerek düşlediğimiz düşlerimiz ile yüreğimizdeki umut ateşinin tutuşmasına ön ayak olan cemreler mi?
Ekinoks ile yaşadığımız küresel paylaşım mı; mart ayının sonlarına, nisan ayının başlarına doğru yaşadığı yeri şenliğe çeviren, annemin beklediği guguk kuşlarının ötüşü mü?
Ya da...
Hıdırellez midir baharı getiren bizlere?
Bereketi ve darda kalanlara yardımı ile bilinen karaların hakimi Hızır; denizlerin hakimi İlyas peygamberin yeryüzünde buluştuğu gün olarak adını koyduğumuz...
Bir daha tekrar edeyim sorularımı:
Ne zaman, nasıl gelir, nedir bahar?
Tabiatta olan değişiklikler ile yaşamın tazelenmesi mi?
"Yaşamın tazelenmesi!..."
Bakınız, bu tanımlama hoşuma gitti.
Öyle ise buradan devam edip başta sormuş olduğum sorulara şöyle cevap verebilirim:
Bir yavrunun anne kucağı dediğimiz kundağına sığınma hissiyatıyla ilk sesi duyulduğunda...
Ve o sesi duyan annenin gözlerinden yanağına süzülen bir çift ışıltıda gizlenmiş şefkat ile...
Yaşamın tazelenmesine vesile, anne olma sevincidir...
Bahar.
Ve o gün bugün!
Ve bugün bahar!
🎀🌱🌹🌸🌿🌹🌷🍃🌸🌱🌹🌼🪻🌿🌹🎀
Hayatın en tuhaf yanlarından biri, kimi zaman insanların sonsuza dek yaşayacaklarından oldukça emin olmalarıdır. İnsan bunu bazen içine işleyen muhteşem bir şafak vakti kalkıp dışarı çıktığında, yalnız başına öylece durup kafasını iyice geriye atarak yukarı baktığında, Doğu'nun insanı neredeyse haykıracak hale getirdiği ve binlerce binlerce binlerce yıldır her sabah olduğu gibi güneşin doğuşunun o tuhaf, değişmeyen görkemi karşısında kalbinin duracak gibi olduğu ana kadar solgun gökyüzünün yavaşça değişip kızarışını, bilinmeyen nice olağanüstü şeyin meydana gelişini seyrettiğinde fark eder. Bunu bir an için hisseder. Kimi zaman da bir korulukta gün batarken bir başına durup dalların altından ve arasından süzülen gizemli, altın rengi, koyu dinginlik onun duymak için çabaladığı ama kolayca duyamadığı bir şeyi yavaşça tekrar tekrar söyler gibi olduğunda hisseder bunu. Sonra bazen geceleyin milyonlarca yıldızın durup onu seyrettiği koyu maviliğin muazzam sessizliğinde bundan emin olur; kimi zaman uzaklardan gelen bir müzik sesi bunu gerçek kılar, kimi zaman da birinin gözlerindeki bakış.
• s. 199 •
Gizli Bahçe
Frances Hodgson Burnett
🎀🌱🌹🌸🌿🌹🌷🍃🌸🌱🌹🌼🪻🌿🌹🎀
Gizli Bahçe
Frances Hodgson Burnett
🎀🌱🌹🌸🌿🌹🌷🍃🌸🌱🌹🌼🪻🌿🌹🎀
❝Belki de kelimelerden oluşmayan ve dünyadaki her şeyin anladığı bir dil vardır. Belki de her şeyin içinde gizli bir ruh vardır ve bu ruh, tek bir ses bile çıkarmadan, başka bir ruha her zaman seslenebilir.❞
Frances Hodgson Burnett
Frances Hodgson Burnett