Yontunç mermerin içinde saklı biçime (yoksa cevhere mi demeliydim?) ulaşmaya çalışıyor bense, “dil”in içindeki cevhere. Hiçbir zaman varamayacağımı bile bile. Ama gene de-
Nice insanlar geldi geçti dünyadan
İçinde sen yoktun
Sonra, çalınan şarkılar söylenen türküler
Anlamını yitiren renkler ve hisler
Denizdeki sirenler
Uyuturken kurbanlarını ninnileriyle
Rüyama girerdin sen benim
Kurumamış yanaklarımı öper
Unuttururdun geçmişi ve geleceği
Takımyıldızları kıskanırdı güzelliğini sen anlamlandırken anlamsızlığı