Bir inanç için acı çekmiş olandan daha tehlikeli varlık yoktur en büyük zalimler kafası kesilmemiş mazlumlar arasından çıkar acı güç işte iştahını azaltmak şöyle dursun onu azdırır zihinde kendini bir Soytarının meclisinde bir kurbanınkinden daha rahat hisseder bir fikir için övünen gösteriden daha fazla tiksindiren hiçbir şey yoktur.
Her insanın içinde bir peygamber uyuklar ve o uyandiginda dünyadaki kötülük biraz daha artar.
Aslında her fikir yansızdır ya da öyle olmalıdır ama insan onu canlandırır alevlerini ve cennetleri yansıtır ona saflığını yitirmiş inanca dönüştürülmüş bekir zaman içindeki yerini alır bir olay çehresine bürünür mantıktan Sara hastalığına geçiş tamamlanmış olur ideolojiler doktrinler ve kanlı şakalar böyle doğar…
Dinden uzaklaştığında bile insan dine tabi olur bütün çabasıyla tanrı benzerleri yaratır sonra da benimser bunları ateşlilikle İçindeki kurgu ihtiyacı mitoloji ihtiyacı apaçık gerçeğin ve gülünçlüğünü üstesinden gelir bütün cinayetlerinin sorumlulu sapma gücündedir bir Tanrı’yı yakışıksızca seven kişi başkalarını da onu sevmeye zorlar buna razı olmazlarsa onları yok etmeye de hazırdır.
Gerçeği ulaşmak artık ölümden korkmamak demektir her ikisiyle de yüzyüze gelmek büyük bir cesaret gerektirdiğinden ölümle gerçek birbirine benzer gerçekler de insanı öldürdüğü için ölüm gibidir
Yaşamı da ölümü de aşmıştım çünkü artık ne yaşama arzusu Duyuyor ne de ölümden korkuyordum hiçbir şey istemiyor hiçbir şey ummuyordum Hiçbir şeyden korkmuyordum bu yüzden özgürdüm çünkü yaşamımız boyunca bizi köleleştiren isteklerimiz umutlarımız korkularımızdır özgürlüğüm onları öfkelendiriyordu.