"Söz gümüşse sükut altındır." İşte Momo da tam bu sözü düstur edinmiş kendine.Bazi kitaplar vardır görür görmez "İşte bir çocuk kitabı." dersin ya;
Bu kitabımız da tam olarak böyle.Kapagina bir bakıyorsun kocaman paltolu bir çocuk,diyorsun ki "Tamam bu çocuk kitabıdır."Okumaya başladıktan sonra bir de bakmışsın ki "Yok ya bu yetişkinler için yazılmış çocuk kitabıyla alakası yok." derken buluyorsun kendini.
Kitap ne roman ne masal.olsa olsa bana göre masalimsi roman.Kitabımızın dili yediden yetmişe herkesin kolayca anlayacağı pürüzsüz duru bir dil.İcerigi ise herkese göre
Zaten kitabın otuzdan fazla dile çevrilmiş olmasi kitabın nasıl da evrensel bir içeriğe sahip olduğunu da gözler önüne seriyor.
Bazen en güzel şey sadece karşımızdakini gözlerinin içine bakarak dinlemektir.Hiçbir yorum yapmadan sadece dinlemek.Hele o çocuklar yok mu onların hayal kurmalarına izin verin.Birakin sokakta, çimenlerde,okul bahçesinde, köyün tozlu topraklı yollarında diledikleri gibi,akıllarına gelen oyunları,yeni turettikleri oyunları oynasınlar.Zamani kullanmak demek her şeyi saati saatine yapmak,değersiz şeyler için zamanıni öldürmek değildir.Zamani kullanmak uçan bir kelebegi izlemek,yaşlı bir teyzeye hal hatır sormak,bir tanidigimizi görünce kafamizi diğer tarafa çevirmek değil onunla selamlaşmak,cocugunla iki dakika sohbet edip onun bir oyununa eşlik etmek demektir.
Michael ENDE o kadar güzel bir eser oluşturmuş ki Momo da kendini bulabiliyorsun.Kitaptaki zaman hırsızları ise hayatın koşuşturması,çocuk depoları ise kreş ya da yuvalar,Gigi ve ihtiyar Beppo yakın dostlarınız,Hora usta ise zaman.Kisacasi zamanınızı kullanalim ve hayatın güzelliklerini gormezden gelmeyelim.
MomoMichael Ende · Kaynak Yayınları · 199682,4bin okunma
Zaman içinde günler, geceler, aylar ve yıllarca geriye doğru giden aslında sen kendinsin. Bir gün çıkıp geldiğin o sihirli kapıya doğru yaşamın boyunca geri gidiyorsun, sonunda yine oradan çıkıp gideceksin.
Günlük yaşam içinde çok büyük bir sır vardır. Herkesin bunda bir payı bulunur, herkes onu tanır ama pek az kimse buna kafa yorar. Çok kimse onu olduğu gibi benimser ve hiç şaşkınlık göstermez. Bu büyük sır ZAMANdır.